'Good wine gets better over time': zou het proces sneller verlopen door dat parool een beetje tot vervelens toe te herhalen? Een vraag voor sommeliers, maar ook exemplarisch vo...

'Good wine gets better over time': zou het proces sneller verlopen door dat parool een beetje tot vervelens toe te herhalen? Een vraag voor sommeliers, maar ook exemplarisch voor waar het de Gents-Brusselse zes van Uma Chine nog wat aan ontbreekt: hooks, refreinen of andere signaalmomenten die aan je oren trekken. Ze zijn er wel, in een plotsklaps drumsalvo, of in de gitaar die het titelnummer openrijt. Uma Chine profileert zich ook dankzij de verleidelijke inspanning van de drie zangeressen, al hoor je dat die verstrengeling nog fijner en uitdagender kan. Met folktronica, psychedelische synthpop en - minder dan op de voorganger wel - toefjes prog en new age palmt de groep een wijd terrein in. Qua sfeerschepping zit het goed, en songs zoals The Runner en Hold hebben betoverende gaves. Nu nog die wolligheid eruit wieden.