Met het eerste deel van zijn woordeloze strip Tremen maakte de jonge Nederlander Pim Bos twee jaar geleden een opgemerkt debuut. Je kon de invloed van gamedesign zien in zijn zwart-witbeelden van een reiziger met zonnebril die do...

Met het eerste deel van zijn woordeloze strip Tremen maakte de jonge Nederlander Pim Bos twee jaar geleden een opgemerkt debuut. Je kon de invloed van gamedesign zien in zijn zwart-witbeelden van een reiziger met zonnebril die door een woestijnlandschap vol vreemde organische levensvormen en aftandse technologie reisde. Blijkbaar sprak de strip ook de Franse regisseur Marc Caro aan, onder andere bekend van de filmklassieker Delicatessen. Onder zijn invloed zit er in het tweede deel een gesofisticeerder verhaal. Al op de tweede pagina wordt de reiziger beschoten met een raket. De ontploffing loopt fataal af voor zijn rijdier, maar het projectiel biedt ook een verrassing: er zit een ingebakerde baby in, die met zijn vragende blik de reiziger motiveert tot een bloederige revolutie. Zoals in het eerste deel moet je moeite doen om het verhaal te decoderen, al is dat er wel eenvoudiger op geworden. Indrukwekkend blijft de grafiek, die nu eens lijkt op de kleifiguren van Wallace and Gromit en dan weer op een moderne versie van Moebius' sciencefictionlandschappen.