Ze betoverden ons met hun eerste album, La Maison de Mon Rêve, en ook hun tweede, Noah's Ark, bracht ons in hogere sferen. Breekbare liedjes doorweven met vreemde geluiden van bizarre speelgoedinstrumenten en piepende deuren. Ook de derde plaat van CocoRosie is weer een even bevreemdende trip door het wonderbaarlijke universum van de zusjes Bianca en Sierra Casady als de titel doet vermoeden. The Adventures of Ghosthorse and Stillborn staat vol sprookjesachtige, naïeve muziek van dromerige meisjes die evengoed vuilgebekt en getormenteerd uit de hoek kunnen komen. Maar met het etiket 'naïef' zijn ze niet gediend. 'Onze muziek is gewoon eerlijk', zegt Sierra (26), de oudste van de twee, en ze verwijst naar haar heldin Billie Holiday. 'Als zij zong over de liefde kon dat ook naïef klinken, maar als ze van iemand hield, mocht die haar slaan. En dat méénd...

Ze betoverden ons met hun eerste album, La Maison de Mon Rêve, en ook hun tweede, Noah's Ark, bracht ons in hogere sferen. Breekbare liedjes doorweven met vreemde geluiden van bizarre speelgoedinstrumenten en piepende deuren. Ook de derde plaat van CocoRosie is weer een even bevreemdende trip door het wonderbaarlijke universum van de zusjes Bianca en Sierra Casady als de titel doet vermoeden. The Adventures of Ghosthorse and Stillborn staat vol sprookjesachtige, naïeve muziek van dromerige meisjes die evengoed vuilgebekt en getormenteerd uit de hoek kunnen komen. Maar met het etiket 'naïef' zijn ze niet gediend. 'Onze muziek is gewoon eerlijk', zegt Sierra (26), de oudste van de twee, en ze verwijst naar haar heldin Billie Holiday. 'Als zij zong over de liefde kon dat ook naïef klinken, maar als ze van iemand hield, mocht die haar slaan. En dat méénde ze. Billie was oprecht, ondanks de gruwel ervan.' Sierra Casady: Hoezo ironie? Als kind zie je de liefde toch zo? Dan wil je toch álles doen in ruil voor een diamanten ring? Dan heb je nog geen besef van wat voor een complex kluwen relaties zijn. Casady: Als veertienjarige heeft mijn moeder me aan de deur gezet wegens 'onhandelbaar'. Mijn egocentrische en vervreemde vader stuurde me daarna op internaat, waardoor ik het contact met Bianca verloor. Toen ik later naar Parijs afzakte - ik wilde er operazangeres worden - had ik nooit durven denken dat Bianca daar plots voor mijn deur zou staan. Laat staan dat ze zou blijven. Casady: Nee. We zijn echte tegenpolen, we mochten elkaar ook niet als kind. Nu we zo intens samenwerken, is dat nog moeilijk te geloven. We wonen ook samen, we doen alles samen. En het is fantastisch! Ik kan me niet voorstellen dat we nog ooit uit elkaar zouden gaan. We maken ook nooit ruzie, of toch niet over de muziek: we hebben zo'n sterk creatief verbond dat het onze levens volledig beheerst. Casady: Niet echt. Daar hebben we ook geen behoefte aan, we hebben genoeg aan elkaar. Casady:(Aarzelt, betast voor de zoveelste keer haar blote buik - zo zit ze al de hele tijd tegenover ons: de benen wijd, pullover opgetrokken tot op boezemhoogte, frunnikend aan haar jarretelles of wrijvend over haar buik)We live in a mysterious world... Casady: Ik denk niet in zulke termen over seksualiteit. Het is de persoon met wie je het doet die telt, geslacht speelt daarbij geen rol. Casady: Ja. Al die vrouwen daar zijn supercreatief bezig. Ik denk dat het een zalige plek moet zijn om tot rust te komen. Casady: Eigenlijk is The Adventures of Ghosthorse and Stillborn veel aardser dan onze vorige twee platen. Deze keer kwamen de ingevingen vooral uit ons eigen leven. Dit album gaat over menselijke smart, over onze relatie met de Aarde, over de dood en het leven dat erna komt. Casady: Misschien. De wereld is in ieder geval fucked up, maar wij hebben het geluk dat we niet moeten participeren aan het gewone leven. Dat lijk me trouwens ondenkbaar. Wij leven in ons creatief cocon. Maar ook daar kun je de pijn niet vermijden. Casady: Nee, dat gaat over een transseksuele vriend van ons die gestorven is. Transseksuelen zijn rainbowwarriors. Het zijn helden, wezens met twee geesten die ons kunnen gidsen en een leger helpen vormen om te vechten tegen de voorgekauwde cultuur. Die song is een uiting van onze drang naar individualiteit. Casady: Dat zijn onze nieuwe alter ego's. Bianca had een droom waarin ze beviel van een doodgeboren kind: Stillborn. Die droom liet haar niet meer los. Toen we naar de Camargue trokken voor de opnames van de plaat, was er naast de boerderij waar we verbleven een begraafplaats waar ook een dode baby lag. Misschien wel de baby uit Bianca's droom. We fantaseerden over de buikavonturen van dat kind, en de avonturen dat het nooit had beleefd omdat het dood geboren werd. Ghosthorse ben ik: ik ben in de Camargue stapelverliefd geworden op een wondermooi paard. We hadden een heel speciale band, we konden goed met elkaar praten. (Ziet onze vertwijfelde blik) Je hoeft het niet allemaal te begrijpen hoor. Dat doen we zelf ook niet. (lacht)Casady: Totaal niet. Veel komt uit ons onderbewuste. Ik ga daarin heel ver: ik roep stemmen op die niet van mij zijn en laat die zeggen wat eruit moet. Casady: Ik kon niet aarden in de gruwelijke operawereld: ze is te gedisciplineerd, biedt te weinig ruimte voor creativiteit. Maar ik ben blij dat ik dit stuk van mijn verleden kan verweven met onze muziek. Ik droom er ook van om samen met Bianca een opera te producen. We zijn al aan het schrijven. Het wordt een stuk over materiële zaken die uit de hemel naar beneden vallen. Casady: Ja, gewoon vallende dingen. IJskasten en zo. Door Johanna Vlaeminck