Oorlog en Duitse cinema: het is een huwelijk met veel ups en downs. Dat weet ook Christian Petzold. Met Barbara (2012) en Phoenix (2014) maakte hij al twee historische drama's waarin hij het Duitse oorlogsverleden onderzoekt aan de hand van trauma's, identiteitswisselingen en onmogelijke liefde. In Transit borduurt hij op dat stramien voort, al slaat hij met de verfilming van Anna Seghers gelijknamige roman uit 1944 een weg met meer hindernissen in. Hij vertaalt het naziverleden naar vandaag door de joodse Georg anno 2018 uit een concentratiekamp te laten ontsnappen en hem daarna met de identiteit van een dode schrijver door Marseille te laten ronddwalen, waar hij verliefd wordt op de weduwe (Paula Beer) van de man wiens naam hij draagt. Zo linkt Petzold de huidige vluchtelingencrisis en het verharde politieke klimaat middels een afstandelijke, tijdloze stijl aan het Europese oorlogsverleden. Het is alsof hij uit de vroege films van Wim Wenders en de melodrama's van Rainer Werner Fassbinder een afgematte, door de mediterrane zon verbleekte taal puurt om het over de spoken van het Duitse oorlogs- en migratieverleden te hebben.

Transit ***

Christian Petzold met Franz Rogowski, Paula Beer, Godehard Giese