Een humaninterestreeks waarin Vlamingen naar het buitenland trekken om een geliefde te bezoeken met wie ze sinds lang het contact zijn verloren. Je had niet eens heel veel slechte wil nodig om in de nieuwe één-serie Tot aan de maan en terug een doorslagje te zien van All You Need is Love, de reeks op vtm waarin Mathias Coppens mensen die door ettelijke tijdszones van elkaar gescheiden zijn opnieuw verenigent.
...

Een humaninterestreeks waarin Vlamingen naar het buitenland trekken om een geliefde te bezoeken met wie ze sinds lang het contact zijn verloren. Je had niet eens heel veel slechte wil nodig om in de nieuwe één-serie Tot aan de maan en terug een doorslagje te zien van All You Need is Love, de reeks op vtm waarin Mathias Coppens mensen die door ettelijke tijdszones van elkaar gescheiden zijn opnieuw verenigent. Het uitgangspunt van beide programma's mag dan op elkaar lijken, Tot aan de maan en terug sloeg wel snel een andere weg in. In de eerste aflevering wou Claire, die samen met haar vriend in Zweden woont, naar het verre China reizen om de banden aan te halen met haar petekind Wendy, die sinds een aantal jaren in het Verre Oosten werkt als reisleidster. Maar terwijl de ontmoeting tussen de twee hoofdrolspelers in All You Need is Love vaak het met tranen doordrenkt orgelpunt vormt van een aflevering, was de reünie in Tot aan de maan en terug pas het begin. Na vijf minuten landde Claire al met begeleidster Annick Ruyts in China, en vlak daarna stonden ze allemaal samen in het appartementje van Wendy en haar man. Tot aan de maan en terug belicht dan ook niet zozeer de hereniging, het programma brengt eerder een reportage over de wereld waarin iemand terechtkomt in de zoektocht naar de persoon die ze uit het oog zijn verloren. In het geval van Claire was dat een klein bergdorp in het Zuidwesten van China, op drie uur rijden van de stad waar ze Wendy opnieuw ontmoet had. De man van Wendy behoorde namelijk tot de Naxi, een traditioneel volk dat verscholen tussen de bergen en ver van de drukke buitenwereld leeft. In de schoot van Wendy's schoonfamilie mocht Claire het Chinese Nieuwjaar vieren, met alle gebruiken die daar bij horen: eerst uitgebreid tafelen met enkele lokale specialiteiten, zoals varkenshart, daarna de toekomst lezen aan de hand van de oogkassen van een geslachte haan en tot slot de doden eren met een speciale grafceremonie. Het was allemaal interessant en stemmig, alleen bekroop je tussen alle mooie beelden van de Chinese bergen door het gevoel dat de makers nogal wat kansen lieten liggen. Over de achtergrond van Claire of Wendy kwam je nauwelijks iets te weten, ook al leken ze als twee Vlamingen die nu in het buitenland woonden toch wat gemeen te hebben. En ook de vraag of de Naxi zich wel staande zouden kunnen houden in het moderne China werd nauwelijks beantwoord. Nochtans hadden Ruyts en co daarvoor de perfecte insteek: Wendy was samen met haar man een toeristenlodge aan het bouwen in het dorpje, en bracht zo dus zelf de buitenwereld naar de bergen. Dat er niet te opzichtig naar sentiment werd gehengeld, is lovenswaardig, maar veel meer dan prentenkaartentelevisie leverde Naar de maan en terug toch ook niet op. *** - Elke zaterdag, één Meer bedenkingen op www.knackfocus.be/testbeeldDOOR STEFAAN WERBROUCKTUSSEN ALLE MOOIE BEELDEN VAN DE CHINESE BERGEN DOOR BEKROOP JE HET GEVOEL DAT DE MAKERS VAN TOT AAN DE MAAN EN TERUG NOGAL WAT KANSEN LIETEN LIGGEN.