SLIM KIJKEN

De zogenaamde 'smart tv' (ook wel 'connected tv' genoemd) is een nieuwe categorie van televisietoestellen, die zijn uitgerust met allerlei internetfuncties. Ze hebben een wifi-ontvanger aan boord, waarmee ze net zoals een draagbare computer of tablet verbinding maken met het thuisnetwerk. Ze beschikken meestal over een internetbrowser, sociale netwerkfuncties én maken gebruik van merkgerelateerde apps, een beetje vergelijkbaar met de manier waarop smartphones zijn opgebouwd, wat meteen het woordje 'smart' in hun naam verklaart.
...

De zogenaamde 'smart tv' (ook wel 'connected tv' genoemd) is een nieuwe categorie van televisietoestellen, die zijn uitgerust met allerlei internetfuncties. Ze hebben een wifi-ontvanger aan boord, waarmee ze net zoals een draagbare computer of tablet verbinding maken met het thuisnetwerk. Ze beschikken meestal over een internetbrowser, sociale netwerkfuncties én maken gebruik van merkgerelateerde apps, een beetje vergelijkbaar met de manier waarop smartphones zijn opgebouwd, wat meteen het woordje 'smart' in hun naam verklaart. Een tv-internetverbinding is niet alleen handig om de systeemsoftware van het toestel up to date te hou-den, maar biedt ook tal van toepassingen die tot voor kort onmogelijk waren met een televisie. Zo kunnen de meeste modellen worden uitgerust met een webcam die toelaat om vanuit de luie zetel - met het hele gezin - te videobellen via Skype, kan er in HD volgens eigen voorkeur naar de nieuwste bioscooptrailers worden gekeken én is het mogelijk om onder meer YouTubefilmpjes in opgewaardeerde kwaliteit op groot scherm te bewonderen. Een standaard besturingssysteem zoals iOS of Android bij smartphones en tablets blijft bij smart tv's vooralsnog achterwege. Elk merk heeft zijn eigen gebruikersinterface, met bijbe-horende diensten en applicaties. Begin dit jaar kwam Samsung als eerste met een online tv-applicatiewinkel voor de dag. Die voorsprong zorgt ervoor dat bij hen momenteel het grootste aantal apps én lokale diensten te vinden is. Maar concurrenten als Panasonic en Sony naderen met rasse schreden. LG, Philips en Sharp hebben zopas zelfs de handen in elkaar geslagen voor smart tv-content. Sowieso is een smart tv niet bedoeld om intensief mee te e-mailen of te sur-fen. Daarvoor ontbreekt een volwaardig toetsenbord dat de gebruiker toelaat om snel te typen. Wie op zoek is naar dergelijke mogelijkheden kan evengoed een laptop op de tv aansluiten en die als tweede scherm gebruiken. Neen, smart tv's zijn vooral bedoeld om met de afstandsbediening in de hand snel informatie op te zoeken (weerbericht, nieuws, verkeersinfo...) én om videocontent te streamen. Want, toegegeven, kijken naar internetfilm(pje)s heeft toch wel meer charme op een tv-scherm dan op een notebook of tablet. Wie het zaakje nog niet helemaal vertrouwt en als tussenstap zijn huidige of oudere toestel tóch wil voorzien van internetfuncties, zonder daarvoor een compleet nieuw beeldscherm te moeten aanschaffen, heeft verschillende opties. De PlayStation 3 heeft een browser, internetfuncties en de MUBI-arthousevideo-theek aan boord, er bestaan mediaservers zoals de Boxee Box én er zijn tegenwoordig ook een aantal Blu-rayspelers op de markt met wififunctionaliteiten, DLNA en toegang tot onder meer trailersites, Facebook, podcasts en allerlei internetvideokanalen. Terwijl onder meer Toshiba druk bezig is met het optimaliseren van 3D-tv's waarvoor geen speciale bril vereist is, blijkt de kwaliteit van dergelijke toestellen in de praktijk (we zagen al enkele exemplaren in werking) toch nog flink tegen te vallen. De komende jaren zit de consument dus vast aan een brilletje. En die zijn er nog steeds in twee categorieën. Een actieve variant (met een batterijtje) die heel snel het linker- en vervolgens het rechteroog van de kijker afdekt én een veel lichtere en goedkopere passieve uitvoering, zoals we die kennen uit de bioscoop. Onder meer Panasonic, Sony, Samsung en Sharp werken mee aan het Full HD Glasses Initiative, een kersverse standaard voor actieve 3D-brillen die ervoor moet zorgen dat brillen van verschillende televisietypes en merken - eindelijk - compatibel zijn met elkaar, want momen-teel is het onmogelijk om een actieve bril van merk A te gebruiken voor een toestel van merk B. Aan de andere kant zijn passieve brillen veel lichter om te dragen én een flink stuk goedkoper. Waar de kwaliteit van tv's met passieve 3D-technologie begin dit jaar nog te wensen over liet, is onder meer LG erin geslaagd om op haar nieuwste toestellen met een veel betere polarisatiefilm de kwaliteit en kijkhoek drastisch te verbeteren. Toch kijken de meeste consumenten - terecht - de kat nog uit de boom. En dat heeft lang niet alleen met het gebrek aan een 3D-standaard te maken. De 3D-content op digitale tv-zenders in Vlaanderen stelt nog steeds bitter weinig voor, en ook 3D-Blu-rays vinden met moeite hun weg naar de winkels. Bovendien kosten Real 3D-Blu-rays nog steeds gemiddeld vijfendertig euro per film: een behoorlijke aderlating, en nog steeds een piepkleine nichemarkt in Vlaanderen. De enige gebruikers die al flink van 3D kunnen genieten, zijn gamers. Inmiddels zijn er een 40-tal PlayStation 3-games op de markt die ook in stereoscopisch 3D speelbaar zijn. En dat zorgt best wel voor een extra onderdompeling in de spelatmosfeer. LG, Philips en Sony richten zich met een aantal 3D-tv's zelfs specifiek op gamers. Kortom: wie het niet heeft voor videogames kan dus gerust nog even wachten om een 3D-tv in huis te halen, zeker tot de meest toekomstvaste technologie komt bovendrijven. DIMITRI DEWEVER