Qua gitaarcultivatie kan men onmogelijk minnetjes doen over de verwezenlijkingen van Thurston Moore. De afgelopen veertig jaar heeft de man iets onmiskenbaar aparts gehouwen uit...

Qua gitaarcultivatie kan men onmogelijk minnetjes doen over de verwezenlijkingen van Thurston Moore. De afgelopen veertig jaar heeft de man iets onmiskenbaar aparts gehouwen uit avant-garde, noise en artpunk, een stijl die hij op zijn recentste platen veeleer omroert in plaats van er nog nieuwe ingrediënten aan toe te voegen. Waardoor By the Fire, mee volgespeeld met zijn gebruikelijke band (het nieuwe lidmaatschap van Jon Leidecker op elektronica drukt niet echt een stempel) vooral opvalt door zijn vertrouwdheid. Moore schikt min of meer conventionele songs - zoals het je meteen bij de nek grijpende Hashish, het metaldonder aftappende Cantaloupe en solo vertolkte Dreamers Work - af met enkele meer dan tien minuten volgehouden conditietrainingen die vaak kolken maar ook wel eens kabbelen.