De ware virtuoos herken je niet aan zijn techniek, maar aan de totale overgave. Leren is evenveel vergeten. Op zijn eerste album na de mijlpaal Drunk (2017) primeert ook voor d...

De ware virtuoos herken je niet aan zijn techniek, maar aan de totale overgave. Leren is evenveel vergeten. Op zijn eerste album na de mijlpaal Drunk (2017) primeert ook voor de muzikale octopus Stephen 'Thundercat' Bruner het gevoel steeds meer op de fysieke beproeving. Welke vingervlugge mirakels Bruner zoal verricht op zes bassnaren demonstreert hij in How Sway, elders laat hij het fuifbeest in zich los op I Love Louis Cole en Black Qualls, wuiven er minder complexe maar existentiële reflecties als Innerstellar Love en Fair Chance voorbij en worden er bitterzoete tranen gepinkt tijdens Dragonball Durag en Unrequited Love. Nog evenveel lost in spacefunk, maar een flink pak minder toonladdergymnastiek op ongelijke leggers. Meer balans, en zo hoort Stevie Wonder iemand voorzichtig in zijn richting sluipen.