Zondag 29/1 - 14.05. George Cukor, VS 1939
...

Zondag 29/1 - 14.05. George Cukor, VS 1939 Pedro Almodóvar en François Ozon dragen George Cukor (1899-1983) op handen. Begrijpelijk, want de man blijft Hollywoods vrouwenregisseur bij uitstek. Voor The Women, een vroegere én scherpere variant op Sex and the City, ging hij voor een unieke oestrogeenaanpak: de cast bestaat uitsluitend uit 135 vrouwen. Op het scherm valt geen enkele man te bespeuren, zelfs de dieren zijn allemaal van het vrouwelijke geslacht. Vive le feminisme? Toch niet, de speelse openingsgeneriek, waarin elk hoofdpersonage met een dier vergeleken wordt, geeft aan dat dit een venijnige komedie over liefde en ontrouw zal worden. Verwacht dus eindeloos heerlijk gekibbel over de mannen die deze vrouwen van elkaar afpakken of met elkaar delen. Voeg daar Cukors elegante aanpak aan toe, plus een schitterende ensemblecast en dialogen om van te snoepen, en je krijgt een vinnige screwball, symbool voor het gesofistikeerde moderne Hollywood van de jaren 30. De plot - naar het bitchy toneelstuk van Clare Boothe Luce - draait rond een rijke vrouw (een sympathieke Norma Shearer) die wraak wil voor de ontrouw van haar man. Ze laat haar nagels verven met Jungle Red en scherpt haar klauwen om af te rekenen met de parfumverkoopster (Joan Crawford) met wie haar man haar bedriegt. Of we nu mee het schoonheidssalon in duiken, te gast zijn op een lunch of mee feesten in een nachtclub, The Women heeft maar één doel voor ogen: satirisch uithalen naar de rijke vrouwen uit het highsociety-milieu van Park Avenue. Sentimentele ontboezemingen, roddels en jaloerse kattengevechten wisselen elkaar af in dit heerlijk spottende blijspel in zwart-wit. Typische Cukorthema's als rollenspel, bedrog en waan passeren de revue. Nochtans gaat het niet zozeer om welke geruchten je kent, maar vooral om hoe mooi je eruitziet terwijl je ze verspreidt, zoals filmexpert Amy Holberg terecht opmerkte. Cukor filmt zijn amazones - Rebecca-ster Joan Fontaine, Chaplinactrice Paulette Godard, een aanstekelijke Mary Boland en een overklassende Rosalind Russell - niet enkel in goddelijke close-ups, maar steekt hen ook in prachtige pakjes met grappige hoofddeksels van Adrian, de favoriete ontwerper van Greta Garbo. Hij last zelfs een verrukkelijke modeshow in. Je hoeft geen modefetisjist te zijn om het verfijnde The Women te smaken, want als er iets het vuur wakkerend houdt, dan zijn het de bijtende dialogen, genre: 'There's a name for you ladies, but it's not used in high society outside of kennels.'(L.J.)