Misschien hebt u altijd geweten dat er zelfs na drie platen vol smeuïge seventiesrock nog gezonde rek zat op de capaciteiten van The Sore Losers. Voor número cuatro krop...

Misschien hebt u altijd geweten dat er zelfs na drie platen vol smeuïge seventiesrock nog gezonde rek zat op de capaciteiten van The Sore Losers. Voor número cuatro kropen de Limburgers in een Ardense studio met James Petralli and Steve Terebecki, de as van het Amerikaanse White Denim, een groep die smeuïge seventiesrock te lijf gaat zoals de nouvelle cuisine vroeger bloemkool in bechamelsaus. Een stuk fijner en bedachtzamer klinkt bijgevolg ook Gracias Señor. Hier en daar spat de plaat van de draaikolken en stroomversnellingen waarmee de gastproducers hun naam hebben gevestigd. Maar het vergt ook kundigheid van de thuisspelers om het nog meer dan vroeger op een swingen en funken te zetten, terwijl de uit dikke stammen gezaagde riffs je nog altijd om de oren vliegen.