(PS2, Xbox, GC, PC)
...

(PS2, Xbox, GC, PC) Dat we dit nog mogen meemaken: een goede Simpsons-game. Na meer dan tien mislukte pogingen, is het dan toch gelukt. The Simpsons: Hit And Run, gemodelleerd naar racetopper Grand Theft Auto, verenigt actie met humor zoals weinig andere games dat doen. De gameplay bestaat voornamelijk uit racen, stelen, onschuldige voetgangers molesteren en vernielingen aanbrengen. Wreed, maar met een vette knipoog. Net wat we van The Simpsons verwachten. Het verhaal en de dialogen komen trouwens van de scenaristen die ook aan de tv-serie werken. Aan het begin van de game wordt Springfield bedreigd door een plaag van mechanische bijen, gekken achter het stuur en een frisdrank die de geest van de inwoners bezoedelt. Het is aan Homer, Marge, Lisa, Bart en Kwik-E-Mart-uitbater Apu om op volstrekt dwaze en immorele wijze orde op zaken te stellen. Ze beschikken daartoe over een schijnbaar oneindige voorraad wagens, waarvan enkele zeker een glimlach van herkenning zullen ontlokken bij de fans. In sommige levels laten ze de wagen achter en rennen ze door de straten van Springfield. Wat je de kans geeft om eens in de plaatselijke kerncentrale of het café binnen te stappen. Dat Krusty The Clown, Ned Flanders en schooldirecteur Skinner van de partij zijn, maakt de pret alleen nog wat groter. Zeker omdat hun dialogen worden ingesproken door de stemacteurs uit de tv-reeks. Hit And Run neemt bepaalde missies bijna integraal over van Grand Theft Auto, maar er zijn ook verschillen. De toon is luchtiger, overal zitten grappen verstopt en geweld wordt niet altijd beloond. Als je het hele decor in puin slaat, bijvoorbeeld, moet je een boete betalen aan de politie. Wagens zijn er in overvloed, wapens ontbreken. Tenzij je de wagens als wapens beschouwt, natuurlijk. De speelse actie en alomtegenwoordige humor zorgen er zowaar voor dat je je niet stoort aan de onregelmatigheden en onjuistheden in de animaties. In zekere zin maken die imperfecties deel uit van de Simpsons-charme, maak je jezelf dan wijs. Jammer blijft dat Hit And Run de kwalijke erfenis van games als Road Rage (een twijfelachtige variant van Crazy Taxi) en Skateboarding (een mislukte Tony Hawk-pastiche) moet meedragen. De naam The Simpsons zou vandaag wel eens meer gamers kunnen afstoten dan aantrekken. Heeft die bedenking geestelijke vader Matt Groening aangezet tot een strengere quality control? In ieder geval leveren Groening en de zijnen het bewijs dat het wel degelijk mogelijk is om een grappige game te maken. Wat meteen het laatste excuus voor Road Rage en Skateboarding wegneemt. DOOR BART VANDORMAEL