WAT?

Bij het fonkelnieuwe Starman Records in Antwerpen zitten ze bepaald niet met hun vingers te draaien. De voorbije maanden brachten ze al twee volumes van Belgian Vaults uit: uitstekende vinylverzamelaars met Belgische blues-, pop- en garagerock uit de jaren zestig waarvan we het bestaan niet eens afwisten. Eén groep die ons daarop al met verstomming sloeg, was The Shakes, een Brusselse band die aan het eind van de sixties zo'n twee-en-een-half jaar rotgetalenteerd en beloftevol heeft lop...

Bij het fonkelnieuwe Starman Records in Antwerpen zitten ze bepaald niet met hun vingers te draaien. De voorbije maanden brachten ze al twee volumes van Belgian Vaults uit: uitstekende vinylverzamelaars met Belgische blues-, pop- en garagerock uit de jaren zestig waarvan we het bestaan niet eens afwisten. Eén groep die ons daarop al met verstomming sloeg, was The Shakes, een Brusselse band die aan het eind van de sixties zo'n twee-en-een-half jaar rotgetalenteerd en beloftevol heeft lopen wezen alvorens in 1969 domweg te imploderen. En nu is er dus Shoot Me Baby!: een wedersamenstelling van hun bescheiden oeuvre, of wat daar op band nog van overschiet. Het album had evengoed Dany Lademacher: wat voorafging kunnen heten, want The Shakes zijn de eerste groep waar de latere sidekick van Herman Brood studio-opnames mee heeft gemaakt. Lang voor Brood, zelfs nog voor zijn eerste 'eigen' groepen Kleptomania en Innersleeve, maakte Lademacher dus het mooie weer bij The Shakes, opgericht door multi-instrumentalist Alain Verdier en in de beperkte tijdspanne dat ze hebben bestaan voorgezeten door wel drie verschillende zangers. Als we de liner notes mogen geloven, mochten The Shakes 'm geregeld van jetje geven op de openbare omroep en waren ze vaste prik in Tienerklanken. Bovendien bleken Lademacher en co. ook graag geziene gasten in het livecircuit. Tussen 1967 en 1969 zouden ze zo'n 100 keer hebben opgetreden in onder meer Nederland, Duitsland, Luxemburg en Frankrijk. En op het Woluwe City Festival mochten ze ooit openen voor The Who. Eerst het slechte nieuws: de B-kant van de plaat had echt niet gehoeven. De minutenlange live jam rond het nummer Season of the Witch, origineel van Donovan, is alleen maar leuk voor wie de jonge Dany Lademacher wil horen oefenen op de Stratocaster. En het experimentele Ayahuasca heeft hooguit een paar, euh, interessante momenten. Hun psychedelische bluesrockversies van Dust My Blues en You've Got to Hide Your Love Away - van Lennon & McCartney, jawel - zijn gelukkig wél de moeite. En het zelfgeschreven Shoot Me Baby! had zelfs iets van The Doors kunnen zijn, en niet noodzakelijk een B-kantje. Minstens twee mannen zouden later de vruchten plukken van al dit voorbereidende werk: Herman Brood, die Dany Lademacher inlijfde bij His Wild Romance en die Saturday Night aan hem te danken heeft; en Bart Peeters, die Lademacher rekruteerde bij The Radios. Shoot Me Baby!bluesrock Starman VINCENT BYLOO