WAT?

Dat de technologie niet stilstaat, meneer! Tegenwoordig kunnen twee muzikanten van op twee verschillende continenten live met elkaar samenspelen alsof ze in dezelfde studio staan, maar amper tien jaar geleden - toen alleen Vincent Van Quickendinges een tablet en een smartphone had - waren muzikanten nog aangewezen op ouderwets postverkeer. The Postal Service heeft aan zo'n muzikale correspondentie zelfs zijn naam te danken. Electro-wizard Jimmy Tamborello stuurde tapes vol beats en bleep...

Dat de technologie niet stilstaat, meneer! Tegenwoordig kunnen twee muzikanten van op twee verschillende continenten live met elkaar samenspelen alsof ze in dezelfde studio staan, maar amper tien jaar geleden - toen alleen Vincent Van Quickendinges een tablet en een smartphone had - waren muzikanten nog aangewezen op ouderwets postverkeer. The Postal Service heeft aan zo'n muzikale correspondentie zelfs zijn naam te danken. Electro-wizard Jimmy Tamborello stuurde tapes vol beats en bleeps naar Ben Gibbard van Death Cab for Cutie, die bedacht er melodieën en zanglijnen bij en stuurde de tapes return-to-sender-gewijs weer naar Tamborello. Enkele maanden en een hóóp Prior-zegels later was er Give Up, een warme electroplaat die aangenaam meandert tussen synthpop en new wave, en waarop ook de heerlijke Jenny Lewis van Rilo Kiley meeneuriet. Behoudens enkele besmuikte opmerkingen over de wat flauwige teksten van Ben Gibbard en de occasionele plagiaatbeschuldigingen - Nothing Better hééft natuurlijk veel weg van Don't You Want Me - was er niets dan lof. Voor een bescheiden indieplaatje gingen er zelfs een verrassend één miljoen stuks van over de toonbank, voor label Sub Pop het grootste commerciële succes sinds Bleach van Nirvana. Single Such Great Heights schopte het zelfs tot themanummer van bakvissen-sitcom Grey's Anatomy. De échte United States Postal Service was iets minder enthousiast en probeerde de groep te verbieden om haar naam te gebruiken. Een rechtszaak kon op het nippertje worden afgewend dankzij een minnelijke schikking: de Amerikaanse post mocht muziek van The Postal Service gebruiken voor reclamedoeleinden en bood de cd in ruil te koop aan op zijn website. Weinig albums zijn na amper tien jaar al genoeg klassieker om te worden heruitgebracht. Maar deze Deluxe 10th Anniversary Edition voelt helemaal terecht. Goed, de remixen op de bonus-cd voegen weinig toe, maar de twee nieuwe nummers mogen er zijn en de covers van The Shins (We Will Become Silhouettes) en Iron and Wine (Such Great Heights) zijn mooie aanvullingen. The Postal Service stimuleerde de huisvlijt van tientallen electromuzikanten die plots inzagen dat ze met een laptop en een microfoon al een dromerig kamerpopalbum konden maken. Maar de sound van The Postal Service klinkt ook door in groepen als Two Door Cinema Club en vooral Owl City, wier Fire Flies niets minder dan een rip-off is. THE POSTAL SERVICE *** Give Up indietronica Sub Pop VINCENT BYLOO