Maar elf seconden heb je nodig om je The Peacers voor te stellen met een bengelende sigaret in de mondhoeken, genoeg bier in ieders frigobox en minstens één baseba...

Maar elf seconden heb je nodig om je The Peacers voor te stellen met een bengelende sigaret in de mondhoeken, genoeg bier in ieders frigobox en minstens één basebalpet van een veevoedermerk. In die gezapige garagesfeer bekokstooft de groep uit San Francisco (met Mike Donovan, ex-Sic Alps, als enige semi-bekende) een plaat die haast even vaak op attitude als kwaliteit terugvalt, maar daarmee wegkomt. Zoals ook Royal Trux, naar wier morsige momenten deze derde plaat je soms meevoert. Hinkende psychedelica, liederlijke countryfolkwijsjes, southern indierock ( Ghost of a Motherfucker buigt niet alleen met zijn titel naar Sparklehorse af): denk aan de Stones die een beetje dollen met Revolver van dat andere sixtiesgroepje.