Noem ons ouderwets, maar in onze dunk van bleke Britse soul- en r&b-zangers verdragen wij ex-spoorwegarbeiders die er als dusdanig uitzien een pak beter dan zij die al vijfend...

Noem ons ouderwets, maar in onze dunk van bleke Britse soul- en r&b-zangers verdragen wij ex-spoorwegarbeiders die er als dusdanig uitzien een pak beter dan zij die al vijfendertig jaar over het sexappeal van hun rosse krullen opscheppen. Voor innovatie bent u bij James Hunter (57) aan het verkeerde adres, maar binnen de bakens die hij voor zichzelf heeft uitgezet, jarenlang toerend langsheen kleine clubs, is hij een kei. Nick of Time is zijn hattrick voor het Daptone-label en klinkt alweer zo klassiek - dat wil zeggen: sixties - als wat, groovend on a Sunday afternoon terwijl Sam Cooke, Nat King Cole, Del Shannons I Go to Pieces en zelfs Dave Brubeck mee in de oren zoemen. Op uitgekookte wijze leent Hunter van hen allemaal, maar met zoveel speelplezier en zangtalent valt er niet te kniezen.