25 JULI H Louis Leterrier met Edward Norton, Liv Tyler, Tim Roth

Veel interviews over zijn allereerste actieblockbuster hoef je van Ed Norton straks niet te verwachten: net als bij American History X en The Italian Job kreeg de licht ontvlambare Oscarnominee - een mengeling van Camus en Spinoza, in het diepst van zijn egomane gedachten - het ook dit keer aan de stok met de regisseur en de studio. In dit geval zijn dat de Franse Hollywoodhuurling Louis Leterrier - vooral bekend van The Transporter - en de superheldenfabriek van Marvel Comics die eerder dit jaar al een vette hit scoorde dankzij de blikken wereldverbeteraar Iron Man.

Reden van het publiekelijk uitgevochten dispuut - een zeldzaamheid binnen Tinseltown tegenwoordig - is de kortere en kwiekere versie die Marvel straks in de zalen brengt, terwijl Norton hardnekkig ijverde voor een 15 minuten langere cut die meer focuste op de psychologische achtergronden.

46 jaar na zijn tweedimensionale debuut in de Marvelstrips, 30 jaar na de populaire tv-serie met Lou Ferrigno en 4 jaar nadat Ang Lee hem met matig succes op het grote doek introduceerde, blijkt er aan het gemuteerde hoofdpersonage niet veel veranderd. Dat is nog steeds de vriendelijke wetenschapper Bruce Banner (Norton) die ooit aan gammastralen werd blootgesteld en sindsdien in een brullende groene spierbundel verandert telkens als hij of zijn liefje Betty (Liv Tyler) in het nauw worden gedreven.

Zo mag Bruce, die sinds zijn laatste avontuur in Brazilië ondergedoken leeft om er een antivirus te ontwikkelen, zich dit keer alvast de kleren van het opzwellende lijf rukken wanneer hij tête-a-tête komt te staan met een gelijkaardig, zij het nog agressiever genetisch gedrocht. Zijn naam? The Abomination, een creatie waarmee snoodaard van dienst Emil Blonsky (Tim Roth) Bruce op de knieën hoopt te krijgen om hem vervolgens te gebruiken voor zijn megalomane mili-taire plannen.

Maak uw - al dan niet overontwikkelde - borstspieren dus maar nat voor een dure superheldenfilm (kostenplaatje: 150 miljoen dollar) die stijf staat van de adrenaline en de spectaculaire computereffecten. Ook al wou Marvel er met de gedurfde casting van Norton - geef toe, de 38-jarige Fight Club-acteur heeft meer weg van Kuifje dan van een woeste krachtpatser - ook een stuk psychologisch sérieux tegenaan gooien. Sterker: aanvankelijk werd Norton - die de voorbije jaren alleen in eigen projecten als The Illusionist en The Painted Veil acteerde - zelfs expliciet gevraagd om verschillende scènes zelf te herwerken. Tot Marvel tijdens de montage weer aan de knikkers begon te denken, Norton terug op het achterplan duwde, de banale ruzie uitlekte in de pers en de hoofdrolspeler al zijn verdere interviews afzegde. Nortons commentaar: (-).