Toen Mark Ronson zo'n vijftien jaar geleden Amy Winehouse vereeuwigde op Back to Black, vond hij in het soulorkest The Dap-Kings zijn eigen Booker T. & the MG's. Hoe de ge...

Toen Mark Ronson zo'n vijftien jaar geleden Amy Winehouse vereeuwigde op Back to Black, vond hij in het soulorkest The Dap-Kings zijn eigen Booker T. & the MG's. Hoe de geschiedenis had geklonken als Ronson hun buurjongens van The Budos Band had gerekruteerd, we zullen het nooit weten. Een pak steviger, zoveel is zeker. Want voor de zesde keer leggen de New Yorkers behalve lappen heetgebakerde funk en broeierige afrosoul ook in patchoeli en vleermuizenzweet gemarineerde, instrumentale seventiesrock tegen de mat. Breaks zonder remmen, blazers die blazen zoals sinds de Grote Boze Wolf zelden nog geblazen werd, en een orgelist die ook zonder pan eieren braden kan. Denk er de songtitels als Snake Hawk en Silver Stallion en een skatefilmpje bij, en het feest is compleet.