Bij Suske hoort een Wiske, bij Debby een Nancy en bij Hans uiteraard een Griet. Wat dus niet oneerbiedig bedoeld is; nog een geluk dat Hans Otten niet Piet Fluwijn heet. 'U hebt een dominante vriend met een laag IQ, u moet dus wel op VTM afstemmen', gaf Otten zelf in TV-gids als een van de redenen om naar Hans & de Griet te kijken. 'Of u bent een Hans Otten-imitator en u wil op de hoogte blijven van zijn nieuwste haarsnit.' Zo erg is het nu ook weer niet gesteld met mij en met het programma al evenmin.
...

Bij Suske hoort een Wiske, bij Debby een Nancy en bij Hans uiteraard een Griet. Wat dus niet oneerbiedig bedoeld is; nog een geluk dat Hans Otten niet Piet Fluwijn heet. 'U hebt een dominante vriend met een laag IQ, u moet dus wel op VTM afstemmen', gaf Otten zelf in TV-gids als een van de redenen om naar Hans & de Griet te kijken. 'Of u bent een Hans Otten-imitator en u wil op de hoogte blijven van zijn nieuwste haarsnit.' Zo erg is het nu ook weer niet gesteld met mij en met het programma al evenmin. De 'Griet van de toekomst' bleek Jill Peeters te zijn, 'verwekt op 10 juni 1974 in Roeselare', waaruit we kunnen opmaken dat het researchteam wel erg grondig te werk gegaan was. Jill wist op haar achtste al dat ze weervrouw wou worden, een ambitie die vooral ingegeven werd door een ongezonde belangstelling voor oudere heren, getuige het ronduit choquerende versje dat ze op prille leeftijd naar Armand Pien stuurde: 'Liefste Armand Pien, ik heb gisteren jouw suikerbiet gezien. Het leek wel een ballon, ik wou dat ik ermee spelen kon.' Bovendien sliep ze bij voorkeur in bij het geluid van onweer, desnoods opgenomen met de cassetterecorder. Van voorbestemdheid gesproken. Toen Hans Otten klein was, wilde hij Luk Appermont worden. Of kappersmodel. Twee dromen die werkelijkheid werden toen hij bij de toenmalige BRT naast Bart Peeters Bingo presenteerde en later bij VTM Telekwinto. Wat kwade geesten ertoe aanzette het gerucht te verspreiden dat Otten eigenlijk een sprekende latexpop was. Of een dummy uit de etalage van Herenkleding Wellens in Herentals. Veel later ambieerde hij een kaderfunctie bij de politie: als de oneerbiedige Commissaris O zette hij heel mediamiek Vlaanderen op de bon, wat hem nota bene de Prijs van de Vlaamse Radiokritiek opleverde. Ineens herinnerde iemand zich dat Otten communicatiewetenschappen gestudeerd had en was het bon ton om hem slim en geestig te vinden. Wat hij nu ook op televisie mag zijn. Op VTM nota bene, een zender waar op zelfrelativering tot voor kort de dood met de kogel stond. Maar nu mag het dus: lachen om de pax media (het TV1-logo als decorstuk in Ottens loft), lachen om Eddy De Mey ('Eigenlijk wilde hij gewoon bij Jambers in het programma, maar zijn Ik wil weer vrouw worden is verkeerd begrepen'), lachen om Jo met de banjo, voor de gelegenheid gerecycleerd tot Jo met het kadoo. Lachen om Otten zelf ook, die even in zijn vroegere schuimrubberen gedaante verscheen. En om Ingeborg als een zingende Madame Soleil, 'dwars door alles heen'. Gelukkig had ze haar bril afgezet. Om Reddy de Mey lachen is een oud Vlaams gezelschapsspel, maar niemand lacht beter om Reddy dan Reddy zelf, zo bleek. Toen hij klein was, wilde hij ongetwijfeld pispaal worden. Armand Pien had een sombrero op en een suikerbiet in de aanslag en imiteerde een wolkenkrabber. Misschien wilde hij altijd al Jos Bosmans zijn. Jill Peeters, de griet van de toekomst wegens 'jong, fris en nieuw' en ook wel wegens vijf maanden zwanger, giechelde sympathiek en liet het zich verder allemaal aanleunen: de vermeende concurrentiestrijd met maagd van Vlaanderen Sabine Hagedoren, een nep ex-vrijer die kwam vertellen dat ze graag op andermans kosten whisky zwolg en dat haar voortanden los stonden 'wegens te veel saxofoon spelen'. Eigenlijk had ze net zo goed in Alles komt terug kunnen zitten, vooral toen uit vernuftig gemanipuleerde beelden bleek dat ze voortdurend reclame stond te maken voor een kinderkledingketen en haar weersvoorspelling achterstevoren gedraaid Sabine Hagedoren is een tuttebel bleek te luiden. Idem dito voor de toekomstvisie van Jill samen met Francesca Vanthielen als kranige bejaarden. Maar goed, er zijn maar zoveel dingen die je met televisie kunt doen en dat VTM-programmadirecteur Jan Huyse van bij Woestijnvis komt, is uiteraard puur toeval. Maar net zoals bij Marc en Rob wordt de identiteit van de gasten tot op het laatste moment angstvallig geheim gehouden. Volgende week vraagt Hans zich af 'wie de griet van de comeback is'. Nadine Desloovere of Mimi Smith? Of zijn er grenzen aan de zelfrelativering van VTM...?