Een tsunami die over de kusten van Zuid-Oost-Azië raast, dat kun je het noodlot noemen. De orkaan Katrina die de binnenstad van New Orleans blank zet, dat ook. Geplet worden tussen twee vrachtwagens op de Brusselse ring, oké, dat spreekt voor zich. Maar een zangeres die haar stem verliest en een paar maanden op non-actief wordt gezet? Nou, neen, daar zou ik dat woord toch niet meteen gebruiken.
...

Een tsunami die over de kusten van Zuid-Oost-Azië raast, dat kun je het noodlot noemen. De orkaan Katrina die de binnenstad van New Orleans blank zet, dat ook. Geplet worden tussen twee vrachtwagens op de Brusselse ring, oké, dat spreekt voor zich. Maar een zangeres die haar stem verliest en een paar maanden op non-actief wordt gezet? Nou, neen, daar zou ik dat woord toch niet meteen gebruiken. Maar bij de start van Natalia Backstage, de vierdelige docusoap over Idool-overlevende Natalia Druyts, werd een stevige portie melodrama niet geschuwd. De eerste vijf minuten kreeg ik zelfs het gevoel dat de artieste plotseling overleden was, en dat de VTM-nieuwsdienst vlug een overzicht van haar carrière in elkaar had gestoken, compleet met zware commentaarstem. De beelden van haar steile opgang - de ontdekking in Idool, de optredens op 'de grootste zomerpodia', waarbij vreemd genoeg dat van Tien om te Zien in Blankenberge als voorbeeld werd gegeven... - moesten echter gewoon zorgen voor een dramatisch opstapje naar de zwarte dag in mei vorig jaar, toen Natalia in de radiostudio van Deckers & Ornelis plotseling haar stem voelde kraken en na een consult bij de dokter haar hele zomertournee moest afzeggen. Kortom: 'de dag waarop het noodlot keihard toesloeg'. Natalia Backstage pretendeerde vooraf te laten zien hoe de zangeres in het afgelopen jaar haar tegenslag heeft overwonnen en aan haar comeback heeft gewerkt, maar afgaand op de eerste aflevering is dat toch te veel eer. Er zaten een paar leuke momenten in, zoals de scène waarin Bart Peeters en Natalia door de catacomben van het Antwerpse Sportpaleis hosten om zich op te warmen voor hun optreden samen met Clouseau. Of het bezoekje van de zangeres aan een internaat, waar de jongens haar met blozende kaken vroegen naar de strafste dingen die ze al had beleefd op het podium en de meisjes een knullige choreografie hadden ingestudeerd. Maar over de mens achter de artieste kwamen we zo goed als niets te weten, tenzij u de omschrijving 'ze is een heel straffe madam' die een paar keer viel, beschouwt als een diepzinnige psychologische analyse. En over hoe het voelt om zo snel naar de Vlaamse hemel te schieten en plotseling zonder stem aan de zijkant te moeten gaan staan, werd ook - euhm - gezwegen. We zagen wél hoe Natalia samen met de Duitse 'topproducer' Brix in een bestand van 700 songs op zoek ging naar nummers voor haar nieuwe cd, hoe de platenbaas een telefoontje pleegde om diezelfde Brix tot wat spoed aan te manen, hoe manager Bob Savenberg een praatje ging slaan met de decorbouwers voor de tournee, en hoe de zangeres een set oordopjes liet maken bezet met diamanten, 'omdat niemand anders die heeft'. Eigenlijk leek het hele programma meer op één langgerekte reclamespot voor de NV Natalia dan op een docusoap over de vrouw. Stefaan Werbrouck