De eerste zin van jullie plaat is: 'Anticipation has a habbit to set you up for disappointment.' Jullie versie van: 'Don't believe the hype'?

Alex Turner: Zoiets, ja. We wilden absoluut een opener die een beetje dubbelzinnig was. 't Is onze manier om te zeggen: 'We zijn ook maar een groepje.' Zoals The Strokes destijds: Is This It.

Over jullie vreemde groepsnaam - Noordpoolapen - doen twee verhalen de ronde. Een: de vader van jullie drummer zou in de seventies een groep opgericht hebben met dezelfde naam. Twee: Alex zou de term ooit op de achterflap van een schoolboek geschreven hebben. Wat is het juiste verhaal?

Turner: Geen van beide. We hebben gewoon gedaan wat iedereen doet: lijstjes maken, één met groepsnamen en één met namen voor voetbalteams. Daar hebben we dan de idiootste uitgehaald. Grappig wel: mensen geven ons nu aapjes, omdat ze denken dat we daar echt into zijn.

Jullie worden 'de eerste downloadsuppersterren' genoemd, maar zélf hebben jullie nooit een nummer op het internet gezet. Klopt dát verhaal?

Jamie Cooke: Toch wel. Toen we onze eerste demo's maakten, hadden we niet eens een internetaansluiting. Een maffe kerel uit Sheffield - 'The Sheriff', noemt hij zichzelf - heeft die nummers indertijd op het net gezet. Intussen is hij een vriend van ons geworden, hij heeft de video gemaakt voor Fake Tales Of San Francisco.

Fans betaalden al tot 100 pond (145 euro; nvdr) om jullie aan het werk te zien. Hebben julie zelf ooit zulke gekke prijzen betaald?

Cook: Ik zou nooit honderd pond betalen voor een ticket, maar ik had het indertijd wel heel erg te pakken voor Oasis en The Libertines. Tijdens hun tour voor Up The Bracket heb ik hen drie keer gezien. Zónder Pete Doherty, helaas: die kwam nooit opdagen.

Turner: Ik vind The Strokes ongelooflijk goed. Ze zijn onlangs naar een concert van ons komen kijken in Amsterdam; later kwamen we elkaar weer tegen in Stockholm en hebben we samen de bloemetjes buitengezet. Belgische cider gedronken - straf spul.

Binnenkort gaan jullie naar Amerika. Daar mogen jullie officieel nog niet drinken.

Cook: We hebben er al een keer gespeeld. We hebben toen valse identiteitskaarten moeten gebruiken om op onze eigen afterparty binnen te mogen. (lacht)

Quizvraagje: van wie is de quote 'Wie een regel kan schrijven als 'You're not from New York; you're from Rotherham' is een genie'?

Cook: Chris Martin! Hij heeft dat in een interview op de radio gezegd, nee? Mijn tante heeft me dat verteld. Wel grappig om zoiets over jezelf te horen van de zanger van Coldplay. Hadden ze ons dat een jaar geleden voorspeld, we zouden het nooit geloofd hebben.

Turner: Schrijf maar op: Chris Martin is een geweldige vent. (lacht)

Hij is niet jullie enige beroemde fan. Jack White, Richard Ashcroft...

Turner: Dat Jack White enthousiast over ons is, vind ik een ongelofelijk compliment. En vorige week kwamen die van Franz Ferdinand naar ons kijken. Fijne kerels: na het concert kwamen ze naar onze kleedkamer, drinking our beers...

Cook: Noel Gallagher van Oasis is ook een ongelooflijk fijne vent. En dan vergeten we Sophie Howard nog, ken je die? Page three girl. ('Page three girls' zijn modellen die topless op de derde pagina van Britse tabloids staan)

Wat zijn jullie iPod-favorieten?

Cook: Eens kijken... (Haalt iPod boven) Queens Of The Stone Age, System Of A Down, The Libertines... En hier: Rage Against The Machine! 't Is een beetje pijnlijk om toe te geven, maar ik vind die echt briljant, hé.

Turner: Pijnlijk? Man, ik heb bloody Van Halen op mijn iPod staan. (lacht)

In 'Fake Tales Of San Francisco' klinkt het: 'They're a super cool band, yeah / With their trilbies and their glasses of white wine / And all the weekend rock stars in the toilets practising their lines'. Even raden: Duran Duran?

Turner: Nee. Fake Talesgaat over dat hele 'Londen is hip'-gedoe van een paar jaar geleden. In Sheffield begonnen alle muzikanten plots met een Cockney-accent te spreken. Belachelijk, maar blijkbaar hadden ze dat nodig om zich goed te voelen.

Pijnlijk: jouw Yorkshire-accent is net kenmerkend geworden voor de sound van Arctic Monkeys.

Turner:Well, you can take the boy out of Sheffield, but you can't take Sheffield out of the boy, innit? Vroeger heb ik het óók geprobeerd, hoor: klinken alsof ik uit fuckin' Tennessee kwam. (lacht) Maar ik voel me veel comfortabeler in mijn eigen dialect.

Herinneren jullie je eerste optreden nog: The Grapes in Sheffield drie jaar geleden?

Turner: Het was op een vrijdag de dertiende, dat zal ik nooit vergeten. (lacht) The Grapes is een minizaaltje, niet veel groter dan een radiostudio. We speelden acht songs die avond: vier eigen nummers, de rest covers. I'm Only Sleeping van The Beatles, iets van The White Stripes... Weinig hysterische toestanden, toen. Optreden in Sheffield blijft trouwens het leukste. Bekende gezichten in het publiek: dat geeft het toch altijd iets extra.

Hebben jullie al eens misbruik gemaakt van de hele hype? Divaverzoekjes op de rider en zo?

Cook: Massages! En geen funny massages, hé: van die Thaise toestanden, waarbij ze keihard op je rug slaan. Maar meestal vragen we gewoon wat biertjes: Stella's en Strongbows.

Turner: Wist je trouwens dat (garagegroepje) The D4 naar een massage genoemd is? Ze gingen naar een of ander dodgy massagesalon, en ze haalden hun groepsnaam zó van de prijslijst. ('Speciale massages' worden gerangschikt van D1 (blowjob) tot D4 (alles); nvdr.)

Een quote van Alex om mee af te sluiten: 'Het zal cool zijn om ons in januari 2006 niet meer cool te vinden'.

Turner:Seems to be still pretty cool after all, huh? Geef ons nog tot april. Tegen dan zijn we hopeloos passé, beloofd! (lacht)

Cook: In Engeland zitten sommige journalisten al te popelen om ons de grond in te kunnen schrijven, dat weet ik zeker. Want zo zijn ze, hé. Kijk maar hoe de tabloids op Pete Doherty zijn gesprongen.

Sterkte!

'WHATEVER PEOPLE SAY I AM, THAT'S WHAT I'M NOT' UIT BIJ DOMINO - IN CONCERT: 28/2, BOTANIQUE, BRUSSEL (UITVERKOCHT)

Vanessa De Witte