Teen Creeps, dat geweldig luizige nummer van het Amerikaanse noisepunkduo No Age dat elke keer weer zijn modderzolen afveegt aan uw vloerkleed, heeft een band gebaard. In...

Teen Creeps, dat geweldig luizige nummer van het Amerikaanse noisepunkduo No Age dat elke keer weer zijn modderzolen afveegt aan uw vloerkleed, heeft een band gebaard. In Gent nog wel. Dit drietal koestert een verdedigbare interesse voor het ondergrondse gitaartumult uit de nineties. De eerste drie salvo's, Sidenote, Hindsight en Mercury, laten een soort Sebadoh horen dat enkel de heftiger songs van Jason Loewenstein speelt - Gimme Indie Rock!, het mag gerust wat meer zijn. Met een zweem van schuim op de mond beult Teen Creeps zich af, maar net als die andere Vlamingen van Dirk waakt het tevens over de melodie. Bovendien eindigt niet alles als vakkundig gestapeld brandhout: Good Intentions schuurt weemoedig, zoals goeie Pedro The Lion vroeger. Teen Creeps: goede naam, goede plaat.