Dinsdag 23/12, 23.05 - Canvas

Terwijl wij nog moeten wennen aan de hoogtechnologische zonnepanelen op de fermette van onze buurman, slagen Leuvense studenten er al enkele jaren doodleuk in een heuse zonnewagen te fabriceren. Het doel? De drieduizend kilometer lange World Solar Challenge in Australië. Deze tweedelige documentaire volgt het Umicore Solar Team dit jaar van de voorbereiding tot de helaas wat kort uitgevallen race. 'Maar het was een echte adre-nalinekick', aldus team leader Thomas Teirlinck.

Wat is die World Solar Challenge precies?

Thomas Teirlinck: De World Solar Challenge wordt om de twee jaar gehouden in Australië en is het belangrijkste onderdeel van de Global Green Challenge. Om te mogen deelnemen moet je een wagen produceren die volledig op zonne-energie rijdt én dan nog aan een heel pakket regels voldoet - ook het uitzicht, de lengte en breedte zijn bijvoorbeeld bepaald. En dan is het de bedoeling om zo snel mogelijk van Darwin naar Adelaide te rijden natuurlijk.

Hoe snel kan zo'n zonnewagen eigenlijk?

Teirlinck: Die van ons zou toch 150 km per uur halen, al moet ik toegeven dat we zijn topsnelheid nooit echt getest hebben. Daarvoor verg je zoveel van je batterij dat het onverantwoord zou zijn. 135 km per uur hebben we tijdens de tests wel gehaald. Trouwens, tijdens de Solar Challenge dien je je ook aan de Austra-lische verkeersregels te houden, wat betekent: niet sneller dan 130 km per uur rijden. Je hebt voortdurend iemand achter je die je in het oog houdt.

Jullie zijn de eerste dag van de race al gecrasht. Hoe groot was de teleurstelling?

Teirlinck: Enorm groot, natuurlijk. Als je bijna anderhalf jaar aan een project werkt - ook nachten en weekends - doet het pijn om het zo te zien eindigen. Zeker als je weet dat we echt een goed resultaat hadden kunnen neerzetten. Twee opeenvolgende windstoten zijn onze zonnewagen echter fataal geworden. Na de eerste heeft onze bestuurder de wagen nog kunnen corrigeren, maar na de tweede is hij van de baan gesukkeld. Niemand had dat kunnen vermijden. Wel een geluk: hij is tegen 110 kilometer per uur tegen een boom geknald en had zelf geen schrammetje.

Heb je ondanks die vroege uitval toch mooie herinneringen aan de World Solar Challenge?

Teirlinck: Ja, die eerste kilometers! Ik denk dat dat voor het hele team geldt. Het geeft een fantastisch gevoel als je de auto die je mee hebt helpen bouwen andere heel sterke teams ziet inhalen. De nacht voordien hadden we haast niet geslapen wegens problemen met de ophanging tijdens de kwalificaties. Dan krijgt je echt een ongelooflijke adrenalinekick als je ziet dat je zonnewagen het zo goed doet.

Ben je sowieso erg met het milieu en de klimaatopwarming bezig?

Teirlinck: Door de Solar Challenge ben ik meer over het milieu beginnen na te denken, dat is een feit. En ik handel ook milieubewuster: zo probeer ik toch het aantal kilometers dat ik met de auto rijd, te beperken. Tijdens de voorbereiding van de race deden we al onze verplaatsingen bijvoorbeeld met een Skoda Greenline. Dat komt ervan als je in zo'n groene omgeving met groene bedrijven samenwerkt. (Lacht)

Wordt jullie zonnewagen onze wagen van de toekomst?

Teirlinck: Dat zou ik niet durven te beweren, onze wagen is een prototype dat nooit in de productie zal verschijnen. Aan de andere kant wordt door de bedrijven die ons gesponsord hebben wel onderzocht hoe ze de innovatieve technologie achter de zonnewagen voor commerciële toepassingen kunnen gebruiken. Wie weet gebruik je ooit wel een batterijpack dat wij getest hebben.

Barbara De Coninck