Sledge Hammer!

SERIE: **** EXTRA'S: 0
...

SERIE: **** EXTRA'S: 0 Serie. Sledge Hammer! is - Freddytex even buiten beschouwing gelaten - de vreemdste serie die er ooit op de openbare omroep te zien is geweest. De BRT zond deze satirische cultreeks, een soort kruising tussen Naked Gun en Dirty Harry, uit rond 1990 (vanzelfsprekend in de late uurtjes) en als je ze nu herbekijkt, kun je nauwelijks geloven dat er niemand over gevallen is. Het hoofdpersonage Sledge Hammer is een seksistische en schietgrage wapengek, die The Deer Hunter een komedie vindt, slaapt met zijn Magnum naast zich op zijn kussen en tijdens zijn werk als politieagent in Los Angeles methodes gebruikt waarbij Dirty Harry verbleekt tot Pasmans uit Flikken. Hammer - slagzin: 'Trust me. I know what I'm doing' - beledigt en mishandelt verdachten, vuurt te pas en vooral te onpas zijn revolver af en rijdt om de haverklap een politieauto in de prak. Het enige wat hem redt van het ontslag, is dat zijn aanpak resultaten oplevert. De reeks vuurt de ene oneliner (Hammer over zijn favoriete boek: 'War and Peace. The first part') na de andere bizarre visuele gag op je af, en de cast - met hoofdrolspeler David Rasche op kop - is briljant. Alles kan: alle mogelijke bevolkingsgroepen worden belachelijk gemaakt - de politieke correctheid is heel ver te zoeken - en alle soorten films en tv-series worden door de molen gedraaid. De finale van het eerste seizoen is een juweeltje: omdat de makers dachten dat hun geesteskind wegens gebrek aan kijkers toch stopgezet zou worden, besloten ze om nog eens alles te geven. Het resultaat is een briljante parodie op de wanhoopspogingen die andere reeksen doen om kijkers te winnen (seks, meer warmte, rock...) én een nucleair einde dat letterlijk alles wegveegt. De grootste grap van allemaal? Er kwam toch nog een tweede reeks. Extra's. 22 afleveringen op vier discs. Spijtig dat er nergens een menu te bespeuren is: om de afleveringen te bekijken moet je eerst een hoop trailers voor films doorspoelen en daarna handmatig op zoek gaan naar de goede hoofdstukken. Nog spijtiger: van de schat extra's bij de Amerikaanse editie blijft hier niets over. Stefaan Werbrouck