Vanaf maandag 13 juli, 21.00, Discovery Channel
...

Vanaf maandag 13 juli, 21.00, Discovery Channel Nu andere zenders alleen nog maar tijd hebben voor inwisselbare talkshows, quizzen en kookprogramma's, acht Discovery Channel de tijd rijp voor zijn jaarlijkse Shark Week. Dat betekent: zes dagen lang elke avond twee uur documentaires over haaien, per slot van rekening interessantere beestjes dan uw poezelige cavia. U krijgt tien nieuwe programma's voor de kiezen, waaronder Island of the Mega Sharks, een zoektocht naar de grootste witte haaien ter wereld, die in de wateren van Guadalupe ronddolen, en Return of the Great White Serial Killer, over een haai van ruim vijf meter lang voor de kust van Californië. De vermaarde cameraman Andy Casagrande (37) is al jaren de go-to guy als er haaien moeten worden gefilmd, het liefst met de meest geavanceerde, zelf ineengeknutselde camera's. Een waterdichte GoPro-camera op de vin of zelfs in de mond van een haai monteren? You name it, Andy doet het. We vlogen naar een afgelegen eiland op de Bahama's om hem aan de tand te voelen. ANDY CASAGRANDE: Absoluut niet. Ik loop meer gevaar tijdens mijn reizen naar de plekken waar ze leven dan wanneer ik tussen ze zwem. Jaarlijks overlijden gemiddeld vijf mensen aan de gevolgen van een haaienbeet. Het verkeer is veel dodelijker. Eigenlijk moet je meer oppassen voor degene die naast je zit op kantoor. Die is stukken gevaarlijker. CASAGRANDE: Wat natuurlijk spannender televisie oplevert wanneer ik die kooi uiteindelijk openzet. En mooiere shots. (lacht) We hebben zelfs een door motoren aangedreven kooi. Als je haaien filmt, moet je zo dicht mogelijk komen. Haaien zijn vooral erg nieuwsgierig. Een haai die naar je toe zwemt, wil je niet oppeuzelen, die komt gewoon kijken wie je bent. Je moet dan rustig blijven en vooral niet wegzwemmen, want haaien detecteren paniek en plotse, snelle bewegingen. Alles wat ze in de zee tegenkomen, probeert van hen weg te vluchten. Vergelijk het met een kat en een speelgoedmuis: wanneer de muis niet beweegt, is de kat niet geïnteresseerd. Maar zodra je de muis wegtrekt, zal ze erop proberen te springen. CASAGRANDE: Ik ben al van jongs af aan in de ban van haaien. Als kind keek ik al graag naar de Shark Week van Discovery, maar toen zaten er minder montage-effecten en dramatische muziekdeuntjes in documentaires - ze waren een stuk minder sensationeel. Mijn ouders hadden me verteld niet alles te geloven wat ik op televisie zag. Ik heb dus heel lang gedacht dat witte haaien niet echt bestaan. Het leek me te cool om waar te zijn. Toen ik ontdekte dat het echte dieren waren, kon ik mijn geluk niet op. CASAGRANDE: Oh jawel, maar alleen wanneer ik weet dat het verkeerd loopt. Of wanneer de haaien te agressief worden. Ze zien ons niet als voedsel, maar we hebben toevallig wel dezelfde afmetingen als de dieren die ze oppeuzelen. Een haai kan zich dus al eens vergissen - zeker wanneer je rondzwemt in de grote oceaan, hun eetruimte. Zelfs al weten ze dat je geen zeehond bent, als ze écht uitgehongerd zijn... Worstcasescenario? Dan gebruik ik mijn camera als een soort schild. CASAGRANDE: Als je een Hollywoodfilm maakt over een haai die je familie probeert uit te roeien, daar het creepy Jaws-deuntje en slowmotionbeelden bij monteert, dan wéét je toch dat mensen niet meer in zee durven te duiken zonder te denken dat ze weleens opgepeuzeld zouden kunnen worden? Mijn vrienden verklaren me nog altijd gek. Ik heb ooit Peter Benchley ontmoet, de kerel die Jaws geschreven heeft. Hij zei me dat hij nog altijd spijt heeft dat de film de haaien zo'n slecht imago heeft bezorgd. Hij wilde gewoon een cool verhaal schrijven. Nooit had hij gedacht dat de hele wereld voorgoed bang zou worden van haaien. CASAGRANDE: Die keer toen ik met mijn vrouw Emma voor een shoot in de Bahama's zat, nabij Tiger Beach. Een van de tijgerhaaien greep naast het lokaas en richtte vervolgens zijn aandacht op de lange blonde haren van mijn vrouw, die in het water zat te filmen. Het beest opende zijn mond, klaar om haar te onthoofden. Gelukkig zag ik het onder water gebeuren. 'What the fuck!' riep ik, hysterisch. Mijn vrouw kon de haai op het laatste nippertje wegduwen. Daar is videomateriaal van, dat we nooit hebben gebruikt. Maar het is behoorlijk schrikwekkend. CASAGRANDE: Ik heb haar zeven jaar geleden ontmoet tijdens het draaien van een film over leeuwen in Tanzania. Ze wist dus dat ik altijd bezig was met wilde dieren en de wereld rondreisde. Ik heb haar fotografie bijgebracht, zij was vooral geïnteresseerd in mode en lifestyle. Ze komt uit Stockholm. En nu houdt ze dus van haaien. (lacht)CASAGRANDE: Ze maant me gewoon aan voorzichtig te zijn en geen domme dingen te doen. 'Riskeer je leven niet voor televisie', zegt ze vaak. Dus ik zeg haar dat ik veilig blijf. CASAGRANDE: Mijn vader vond het altijd wel een beetje zot. Maar hij ziet dat ik het nu al vijftien jaar doe en nog nooit gebeten ben. Ik heb al mijn vingers, tenen, armen en benen nog. Ik ben een professional. Ik probeer elke keer heelhuids terug te keren. Ik heb een zoontje van anderhalf en mijn vrouw is weer zeven maanden zwanger. Ik probeer nog een paar jaar in leven te blijven, om nog veel kwalitatieve Shark Week-programma's te maken en een goede papa te zijn. (lacht) ANDREAS ILEGEMSANDY CASAGRANDE: 'EIGENLIJK MOET JE MEER OPPASSEN VOOR JE BUUR OP KANTOOR. DIE IS STUKKEN GEVAARLIJKER DAN HAAIEN.'