Niks tegen kermishiphop. Beter Lil Yachty op de botsauto's dan iets waar we naar willen luisteren, en aan het kraam van Migos geldt: vierentwintig keer schieten en je mag tusse...

Niks tegen kermishiphop. Beter Lil Yachty op de botsauto's dan iets waar we naar willen luisteren, en aan het kraam van Migos geldt: vierentwintig keer schieten en je mag tussen de brol het beste uitkiezen. Weg van het blitse gedruis is het goed in het echte leven een rapper als Saba tegen het lijf te lopen. Komt uit Chicago. Was al te horen op Coloring Book van stadsgenoot Chance The Rapper. Rapt onomfloerst en waarachtig, over zijn dankbaarheid jegens foute vrouwen of zijn vorig jaar doodgestoken neef. Staat zijn producers toe neosoul en jazz te ontginnen. Garneert deze tweede plaat zelf met piano, het instrument dat hij al sinds zijn zevende bespeelt. Kortom, Saba weet waar hij (voor) staat. ' Don't label me with them niggas/ Infatuation with plastic/ I wanted it to be realer.' Trakteer hem op een oliebol.