De hoes - een kitscherig kadertje tegen een verweerde houten lattenwand, op de foto een grijze baarddrager in ruitjeshemd en jeans - had niet rustieker kunnen zijn als ze ook n...

De hoes - een kitscherig kadertje tegen een verweerde houten lattenwand, op de foto een grijze baarddrager in ruitjeshemd en jeans - had niet rustieker kunnen zijn als ze ook nog een doorkijkje had geboden op een herkauwende veestapel. Maar er had evengoed een ruimteschip naast een reuzencactus op kunnen staan. Ripley Johnson (zie ook: Wooden Shjips en Moon Duo) en zijn kliek ademen bedaarde americana met een hoog zengehalte, evenals country die de kosmos omarmt en bijna geruisloos op luchtkussens voorbijzwevende psychrock. Bíjna geruisloos uiteraard, want Ripley zet er ritmisch enkele keren een lichte draf in, waardoor Rose City Band aansluiting vindt bij Grateful Dead en late Byrds. Maar bovenal zorgt het doorlopend kwikzilveren gitaarwerk voor een aangename hartslagvertraging.