Rize **

David lachapelle
...

David lachapelle MET TOMMY THE CLOWN, LIL' C, DRAGON, MISS PRISSY, TIGHT EYEZ Bleekscheten als wij dachten dat het gewoon om schuddende konten en spastische danspasjes ging, maar blijkbaar schuilt er een emancipatorische filosofie achter krumping. Zo heet de hyperkinetische dansstijl die enkele jaren geleden ontstond in de zwarte buitenwijken van Los Angeles en die de lokale kids een alternatief biedt voor een doodlopende carrière als heroïnejunk of gangbanger. De wereldberoemde celebrityfotograaf, videoclipregisseur en voormalig Andy Warhol-protégé David LaChapelle leerde het undergroundfenomeen kennen toen hij drie jaar geleden zijn Dirrty-clip draaide voor popprinses Christina Aguilera en raakte erdoor gefascineerd. Eerst draaide hij de kortfilm Krumped, daarna volgde deze entertainende dansdocumentaire, meteen zijn langverwachte filmdebuut. Waarom LaChapelle als blanke outsider krumping heeft gekozen als onderwerp voor zijn eerste film is niet moeilijk om te raden. De felle kleuren en motieven waarmee de hiphopclowns en -dansers zich tooien, de glad geoliede, halfnaakte lijven waarmee ze zich in allerlei complexe standjes vouwen en de seksuele ondertoon van hun even pure, agressieve als volstrekt onacademische dansstijl, het sluit allemaal perfect aan bij zijn flamboyante fotowerk, dat tussen popart en surrealisme, kunst en kitsch laveert. De waarschuwing die de 'Fellini van de hedendaagse fotografie' je meegeeft bij de opening - 'de beelden in deze documentaire werden op geen enkele manier versneld' - blijkt ook geen overbodige luxe, want als LaChapelle de vechtdans (denk aan breakdancers op speed) filmt, spat de energie van het scherm af. De regisseur waagt zich tussen de rivaliserende krumping-clans, ersatzfamilies met elk hun eigen stijl, bezoekt het verjaardagspartijtje van Tommy the Clown, een populaire hiphopclown en founding father van krumping en woont in een stampvolle basketarena een hitsige krumping-battle bij, waarbij de verschillende clans zich met elkaar meten. Enkel als LaChapelle zijn documentaire een sociale dimensie wil meegeven, gaat hij wat uit de bocht. Zo lijkt de link tussen het ontstaan van krumping en de rassenrellen rond Rodney King behoorlijk vergezocht, terwijl de positieve impact van deze danstrend op de door drugs, criminaliteit en werkloosheid geplaagde zwarte gemeenschap er ongeveer even dik opligt als de grime op de huid van de krumpers. Niettemin is Rize een funky en flamboyante docufilm die duidelijk maakt dat krumping niet enkel om sexy poses en artistieke gymnastiek draait, maar ook om trots, verzet en identiteit. Black Power op de dansvloer. Dave Mestdach