Perry Mason

Het hoofdpersonage in de gelijknamige reeks, de meest succesvolle en langst lopende advocatenserie uit de Amerikaanse geschiedenis. De coole, inventieve Perry Mason werd bedacht door schrijver Erle Stanley Gardner, maar het was pas toen er in 1957 een tv-reeks rond hem van start ging, dat hij een fenomeen werd. Mede dankzij de vertolking van Raymond Burr, die in de jaren 80 opnieuw in Masons huid kroop voor een reeks tv-films.
...

Het hoofdpersonage in de gelijknamige reeks, de meest succesvolle en langst lopende advocatenserie uit de Amerikaanse geschiedenis. De coole, inventieve Perry Mason werd bedacht door schrijver Erle Stanley Gardner, maar het was pas toen er in 1957 een tv-reeks rond hem van start ging, dat hij een fenomeen werd. Mede dankzij de vertolking van Raymond Burr, die in de jaren 80 opnieuw in Masons huid kroop voor een reeks tv-films. De eightiesversie van Perry Mason, met een banjospelende, schijnbaar incompetente advocaat die er op het einde altijd in slaagt zijn cliënt vrij te pleiten. Meestal door de échte dader (die gelukkig zo dom is om op te dagen in de rechtszaal en niet bijvoorbeeld naar de Bahama's op vakantie te gaan) te laten bekennen tijdens het proces. Zeer populair in het rusthuis van The Simpsons. Een van de beste advocatenreeksen of all time is LA Law uit 1986, waarin Steven Bochco spannende misdaadverhalen vermengde met maatschappijkritiek en de privésores van de wetsdienaars. Dé ster was latino-acteur Jimmy Smits als Victor Sifuentes, een advocaat die het soort gepassioneerde slotpleidooien hield waarbij zelfs Freddy De Kerpel een traan moet wegpinken. Het baanbrekende Murder One uit 1995 (opnieuw van Bochco), waarin één zaak over een volledig seizoen werd uitgesmeerd, is een voorloper van Damages. Het schandaal draaide hier rond een jonge Hollywoodster die beschuldigd werd van de moord op een tienermeisje en voor zijn verdediging de kale en erg intimiderende topadvocaat Theodore Hoffman in de arm nam. Alias Bridget Jones, maar dan in een superslanke versie en met een rechtendiploma op zak. Het titelpersonage uit de populaire advocatenreeks van David E. Kelley uit 1997 ging gebukt onder een laag zelfbeeld en een hoop manische tics, maar slaagde er toch meestal in om haar zaken tot een goed einde te brengen. Misschien omdat die zaken vaak al even bizar waren als zijzelf. 'Mr. Simpson, don't you worry. I watched Matlock in a bar last night. The sound wasn't on, but I think I got the gist of it.' Oké, The Simpsons is geen advocatenreeks, maar toch verdient Lionel Hutz een plaatsje in het lijstje tv-advocaten. Al was het maar omdat hij ooit een zaak heeft aangespannen tegen de film The Never-Ending Story wegens 'false advertising'. En omdat zijn visitekaartje in een spons verandert als je het nat maakt. (S.W.)