Wie een boon heeft voor americanaminstreel Ray LaMontagne zal die wellicht ook koesteren voor Neil Young. Misschien moet u de kinderen eens een uurtje langer achter Pokémons aa...

Wie een boon heeft voor americanaminstreel Ray LaMontagne zal die wellicht ook koesteren voor Neil Young. Misschien moet u de kinderen eens een uurtje langer achter Pokémons aan laten slenteren, want er zit een mooie luistersessie in de paring van Youngs onlangs opgeduikelde 'verloren' seventiesplaat Homegrown aan LaMontagnes Monovision. De titel geeft het al mee: wat u hoort is zelf ingespeeld en opgenomen, maar daarom nog niet sober. LaMontagne heeft zijn Pink Floyd-fixatie van de jongste jaren dan wel uitgezweet, ook met folk, blues en country kan er danig geweven worden. Monovision baadt in een sussend, behaaglijk geluid, vol haardvuurgitaren, zachte drums en harmonieën (in Weeping Willow speelt LaMontagne op zijn eentje Everly Brothers). Ook te combineren met Cat Stevens of John Denver, overigens.