1 'SAM' staat voor 'Samen is Alles Mogelijk'. Dat klinkt klef. Gaan we hand in hand op de heide dansen?

Denk vooral niet dat we een geitewollensokkenversie van Bond Zonder Naam brengen. Het gaat iets dieper dan dat. De makers zochten gewoon een korte, krachtige titel, en kwamen uit bij SAM.
...

Denk vooral niet dat we een geitewollensokkenversie van Bond Zonder Naam brengen. Het gaat iets dieper dan dat. De makers zochten gewoon een korte, krachtige titel, en kwamen uit bij SAM. Het programma bestaat uit een deel talkshow en een deel reportage. We rijden elke week van dorp tot dorp in onze transparante mobiele studio in plexiglas - ik geloof dat die voor de sportverslaggeving tijdens de Tour ook wordt gebruikt, trouwens. Tijdens de opnames gaat een reporter in het publiek staan om commentaar te vragen aan de mensen van het dorp. Betrokkenheid is de belangrijkste factor in het programma. Ik vond het heel mooi om te zien hoe allochtone minderjarige asielzoekers, die echt alleen op de wereld zijn, door families worden opgevangen in het weekend, en met hen een sterke band smeden. Zelfs de gruwelijkste cynicus moet na zo'n reportage wel 'chapeau' denken. 4 Wordt 'SAM' dan niet ongewild een heel rauw-realistische show? Néé! Er zullen zeker nog wel luchtiger onderwerpen aan bod komen: in een klein West-Vlaams dorpje volgden we hoe een internetradiozender uit de grond werd gestampt om het samenhorig-heidsgevoel tussen de inwoners nog te versterken. Daar zit een pak minder drama in, natuurlijk. Ik ben geen fan, omdat ik geen behoefte heb aan de borsten van andere vrouwen onder de douche, zoals in Big Brother. Zelfs voor een programma als Het Leven Zoals Het Is blijf ik niet thuis, maar ik bekijk ze natuurlijk wel omdat ik die programma's moet aankondigen. Ik vind ze in elk geval een stuk leuker, gewoonweg omdat de personages interessanter zijn om naar te kijken. Nee, maar ik maakte het mezelf te zwaar: de hoofdrol spelen in een serie is zwoegen en daarnaast bleef ik ook nog omroepen. Je moet ook niet eindeloos doorgaan: voor de kijker zijn het misschien maar 13 nieuwe afleveringen per jaar, maar na zes jaar is het voor een actrice tijd voor iets anders. Dat ga ik dan ook doen: ik speel een leidende gastrol in Kinderen van Dewindt. Dat was verschrikkelijk. Een jong meisje chatte met een verkrachter die haar deed geloven dat hij een ontmoeting met mij kon regelen. Ik word nog liever voor commerciële doeleinden misbruikt dan voor zoiets pijnlijks. Maar het is toch opvallend hoe jonge meisjes rond 13, 14 jaar opgaan in het personage Britt Michiels. Ik kreeg zelfs brieven waarin meisjes me om raad vragen: ze zeggen dat ze in hun lichaam krassen of dat ze op de rand van zelfmoord staan. Ik ben daar voorzichtig in: soms antwoord ik wel eens, maar ik beschouw mezelf niet als een psychologe. Voor je het weet, zeg je iets verkeerds en dramatische gevolgen zou ik niet op mijn geweten willen hebben. Er stonden ook wel positieve kenmerken in, hoor. Maar ja, ik kan zo'n kritiek gerust naast me leggen - één man zei dat hij mij nog van vroeger kende, en dat hij me toén al niet kon uitstaan. Dan weet je hoe serieus je die kritiek moet nemen, hè. Wie vaak met zijn kop op het scherm komt, moet verwachten dat er af en toe iets lelijks wordt over gezegd. Ik neem inderdaad behoorlijk wat vitaminesupplementen, en ben serieus met mijn gezondheid bezig. Misschien ben ik inderdaad een klein beetje hypochondrisch ( lacht). Maar ik ga daar zeker niet gebukt onder: op restaurant drink ik graag een goed glas. Wees gerust: ik laat me méér dan behoorlijk gaan. Door gunter van assche'ik heb geen behoefte om de borsten van andere vrouwen onder de douche te zien.'