1 Je volgt Geert Hoste dit jaar op. The only way is up, maar welke kanonnen houd je achter de hand?

Die conference van Hoste was toch behoorlijk sterk? We verschillen in stijl, maar hij is erg goed in zijn genre. Ik breng die avond natuurlijk enkel politieke grappen; je kunt overigens geen gemakkelijker publiek voor je hebben bij die humor. Ik weet uit ondervinding dat ik niet erg hoef te trekken aan zo'n publiek om de lachers op mijn hand te krijgen.
...

Die conference van Hoste was toch behoorlijk sterk? We verschillen in stijl, maar hij is erg goed in zijn genre. Ik breng die avond natuurlijk enkel politieke grappen; je kunt overigens geen gemakkelijker publiek voor je hebben bij die humor. Ik weet uit ondervinding dat ik niet erg hoef te trekken aan zo'n publiek om de lachers op mijn hand te krijgen. Dat is die van Pulp Fiction, niet? Dan lijkt me dat een geweldig compliment. Hoewel ik er meer van uitga dat ' comedy is rock-'n-roll' - of toch de humor die ik wil brengen. Wat die uitspraak betreft: ik deel nooit geschenken uit, en spaar zo weinig mogelijk mensen. Maar het is mijn bedoeling niet om de politiek te ridiculiseren. Ik lach met iedereen die zich daartoe leent. De show haalde 530.000 kijkers in een heruitzending. Dat is toch lang niet mis voor iemand die niet compleet mainstream is. Geert Hoste verkoopt het beter, en heeft ook langer naam op televisie. Ik wandel meer van grap naar grap, ik zap tussen onderwerpen en mijn uitgangspunten zijn ook een stuk oppervlakkiger: humor voor de MTV-cultuur. Stand-up is vooral vallen en zo snel mogelijk weer opstaan. Als je mentaal niet gewapend bent, begin je er best gewoon niét aan. Ook nu ga ik soms nog volkomen af: op het podium is het vooral worstelen met structuur. Ik heb eens een misnoegde man in het publiek zijn geld teruggegeven. Maar evengoed gebeurt het dat het publiek afgaat: als ik precies dezelfde show in Genk geef als in Wuustwezel, en in die laatste gemeente lacht geen kat, weet ik ondertussen wel dat het niet aan mij ligt. Ik vermoed dat die kopieerdrang ergens logisch is. Als je iets in de ether smijt, bestaat de kans dat mensen dat gaan overnemen. En niet iedereen heeft een even onberispelijk gevoel voor humor. Ik moet er wel aan toevoegen dat het een vorm van vleien blijft: je comedy blijkt zowaar impact te hebben. Ik heb in mijn omgeving anders weinig last van dat soort grapjassen. Dat is niet eens waar. Ik ben een weinig extravert mens. Een stand-upper als Nigel (Williams; gva) is veel socialer. Die komt dan ook meer benaderbaar over. Vaak bedoel ik het niet eens half zo slecht, maar ik ben weinig spraakzaam. Dat heeft ook wel zijn voordelen: een natuurlijk aangeboren terughoudendheid houdt lastposten uit mijn schutkring. Daar zit hem net de uitdaging in: de avond is niet zo geslaagd als iedereen de show gewillig ondergaat. Als ik zwaar dreig af te gaan, ga ik in de aanval, soms nog agressief ook. Dat is part of the job: je moet je publiek tintelen. De ergste reactie is onverschilligheid, vraag dat maar aan iedere komiek. Dán zak ik door de grond. Ik heb ooit op een Rotary-avond in Buggenhout opgetreden voor jong en rijk grut. Dat was behoorlijk zwoegen voor een dronken leuterende zaal. Na tien minuten zonder enige respons stak ik mijn middelvinger naar hen op en trapte ik het af. Helemaal in het begin zou ik mijn act nog netjes hebben afgewerkt. Maar stoppen is niet steeds opgeven, dan heet dat zelfrespect. Zijn cabaret slaat over de landsgrenzen heen anders ook niet zo geweldig aan. Freek zit op een andere golflengte in comedy. Voor de buitenstaander zijn we misschien allebei moppentappers - één pot nat. Maar de vergelijking gaat niet op. Ik heb de fut niet om een half uur te zweten over de vergrijzing. Dat moet voor mij één ferme oneliner zijn en dan, hup, een andere grap. Ik ben geen geëngageerde komiek. lGunter Van AsscheIK DEEL NOOIT GESCHENKEN UIT, EN SPAAR ZO WEINIG MOGELIJK MENSEN. Ik lach met iedereen die zich daartoe leent.