1 Je staat bekend als klavierkomiek. Leg dat eens uit?

Klavierkomiek klinkt een beetje clownesk, maar dat is het niet. Ik zit in de traditie van de Deense komiek Victor Borge, die aan de piano entertainde met klassieke muziek. Alleen doe ik meer dan klassieke muziek alleen. Ik speel alles, van Beethoven over jazz tot K3.
...

Klavierkomiek klinkt een beetje clownesk, maar dat is het niet. Ik zit in de traditie van de Deense komiek Victor Borge, die aan de piano entertainde met klassieke muziek. Alleen doe ik meer dan klassieke muziek alleen. Ik speel alles, van Beethoven over jazz tot K3. Die titel verwijst naar het begin van de vijfde symfonie van Beethoven. De bekende intro, vol onheilspellende dramatiek: tatatata. Daar opent de voorstelling mee. In de oorlog werd dat thema gebruikt door Radio Oranje, als er een bericht van de geallieerden kwam. Perfect van toepassing op deze politieke tijden, waarin elke politicus een bodyguard heeft. Wat ik doe, blijft altijd een beetje satire. Mijn grote voorbeeld is Victor Borge, ongetwijfeld. Er zijn natuurlijk niet zoveel mensen die doen wat ik doe. Eerst moet je je instrument beheersen, wat 26 jaar kost, en daarnaast moet je ook nog grappig zijn. Geen voor de hand liggende combinatie. Verder zijn er wel enkele komieken die me inspireerden: Richard Pryor, Toon Hermans, Freek de Jonge. Dat haar heb ik al sinds John Lennon het kort knipte. Iedereen had in die tijd lang haar en Lennon was een van de eersten die hun haar afknipten. De volgende dag deed ik het ook, als statement. Kort haar was not done in die tijd. Wat die kleren betreft: het ziet er gewoon goed uit. De kleren die ik draag, hebben iets grotesk en modieus tegelijk. Dat bevalt me. Niet bepaald, nee. Belgen zeggen me wel eens dat ze niet zoals Nederlanders altijd de behoefte hebben om te laten blijken dat ze het begrijpen. (lacht) Nee. Ik ken Geert Hoste een beetje, da's alles. Zelfs de Nederlandse cabaretiers en stand-up comedians ken ik niet zo goed. Ik ga liever naar een tentoonstelling dan naar een voorstelling van een collega. Hans Teeuwen vind ik wel behoorlijk goed. Maar voor de rest? Ik zou het niet weten. Als cabaretier ben je een vergaarbak. Je bent altijd overal aan het sprokkelen. Alles wat ik zie, gebruik ik. Als mijn kinderen met K3 aankomen, dan gebruik ik dat. Idem voor The Lord Of The Rings, een lange film waar iedereen naartoe gaat, maar waar niemand iets van begrijpt. Dat doet me aan Der Ring des Nibelungen van Wagner denken: dat gaat ook eindeloos door zonder dat iemand het snapt. Zo puzzel ik alles in elkaar. De reacties van het publiek zijn heel belangrijk, ja. Mensen weten van tevoren ook dat van hen verwacht wordt dat ze reageren. Ze gaan roepen, zingen en komen helemaal los. Ik vind dat fantastisch. Deze show gaat ook een beetje over twee doelgroepen die in de zaal zitten. Aan de ene kant de liefhebbers van klassieke muziek, aan de andere kant mensen die meer van popmuziek houden. Dat botst niet met elkaar, maar het is wel grappig om die twee groepen door elkaar te laten roepen. Ik kan natuurlijk gewoon zeggen dat ik zo ontzettend goed ben. (lacht) De muziek maakt het internationaal, natuurlijk. Ik ben niet taalgebonden. Voor een Belgische voorstelling hoef ik niet zoveel te veranderen: gewoon een beetje jullie politiek volgen volstaat. Het liedje over normen en waarden. Het publiek kwam daar bij een try-out zelf mee aanzetten en we breiden er wat tekst omheen. Achteraf zullen ze daarmee wellicht in hun hoofd zitten. ldoor Dominique Soenens