Je hebt van die platen die imponeren door hun vele lagen. Andere ontroeren omdat ze een ongehinderde blik gunnen in de emotionele huishouding van de maker. Purple Mountains...

Je hebt van die platen die imponeren door hun vele lagen. Andere ontroeren omdat ze een ongehinderde blik gunnen in de emotionele huishouding van de maker. Purple Mountains van Purple Mountains - oftewel ex-Silver Jews-chef David Berman plus de New Yorkse band Woods - scoort op beide vlakken. Berman, een boekenwurm aan wiens fanatieke liefde voor het geschreven woord zelfs zijn huwelijk bezweek, wierp zijn jarenlange kluizenaarschap af na de dood van zijn moeder. De nood ontstond om zijn verdriet, sociale vervreemding, depressie en zelfmoordgedachten alsnog met zijn medemens te delen. Deprimerend? Net niet: Bermans geinige woordspel, laconieke zang en fluitend naar de westerzon dravende countryrock (strijkers en koortjes incluis) houden de duimen overwegend omhoog.