Planet Earth NPG/SonyBMG pop
...

Planet Earth NPG/SonyBMG pop Vraag het maar aan Walter Capiau en Johan Persyn: verticaal minderbedeelden hebben het bepaald niet onder de markt in onze maatschappij. Hoge bomen vangen misschien veel wind, maar het zijn de laagste struiken en heesters waar het vaakst op gepist wordt. Ook Prince of - zoals onze eminente vakbroeder (pdw) hem pleegt te noemen - Hij Die Al Rechtstaand Door Een Sleutelgat Kan Kijken werd het voorbije decennium tot aan de tepels in de zeik gezet. We zouden haast niet durven te suggereren dat er een causaal verband is, maar sinds de purperen lilliputter in de getuigenbank van Jehova heeft plaatsgenomen, is zijn muzikale output er kwalitatief sterk op achteruitgegaan, met als triest dieptepunt het conceptalbum The Rainbow Children, een soort auditieve Wachttoren. Ook de recensies die zijn laatste twee platen te beurt vielen, draaiden onveranderlijk uit op een rondje dwergwerpen. Maar zijn nieuwste wapenfeit, Planet Earth, geeft zelfs de scherpste criticasters weinig redenen om The Kid over de knie te leggen. Akkoord, het artwork van zijn 26e langspeler doet weer vermoeden dat het ten huize Prince alle dagen carnaval en Mardi Gras tegelijk is en de Bijbelse metaforen en oudtestamentische parabels zijn weer niet van de lucht, maar de huis-aan-huisverkoper van religieuze praatjes lijkt muzikaal eindelijk ge-rehabiliteerd. Al zullen zelfs de grootste fans zich eerst door de vreselijke titel- en openingstrack Planet Earth moeten slepen, een lang uitgevallen intro met schier eindeloze gitaarsolo's. De gitaar staat overigens vaak centraal op deze plaat. In single Guitar houdt Prince zelfs een heuse lofzang op zijn zessnaar, die hij eindelijk weer een beetje lijkt te bevingeren als het verlengstuk van zijn purperen roede. En nu we toch bij het onvermijdelijke thema zijn aanbeland: Somewhere Here On Earth is nog zo'n zwoel en jizzy, excuus, jazzy seksnummer waar The Artist een patent op heeft. Andere hoogtepunten: Lion Of Juda, dat zowaar echo's uit Purple Rain bevat, de krolse R&B van Future Baby Mama en het extatische Chelsea Rodgers, een funky ode aan zijn nieuwste belle op een skaritme, opgesmukt met puntige gitaarriedels en zomerse blazers. Een meesterwerk it ain't, maar Planet Earth herbergt genoeg degelijke songs, leuke vondsten en bijwijlen verrassend sterke melodieën om de fans even zoet te houden en al de rest eraan te herinneren dat Prince nog niet helemáál afgeschreven is. Download nu Vincent Byloo