Zaterdag 8/12, 23.35 - Canvas. Lee Daniels, VS 2009
...

Zaterdag 8/12, 23.35 - Canvas. Lee Daniels, VS 2009 Het heeft er alle schijn van, maar Precious is meer sprookje dan een in miserie gedrenkt drama over Amerikaanse zwarten. Harlem, de late jaren tachtig. Claireece 'Precious' Jones is zestien, extreem zwaarlijvig, seropositief, zwanger, kreeg op haar twaalfde een kindje met downsyndroom en wordt regelmatig door haar drugsverslaafde vader verkracht. Slik. Krijgen we nu een drama over de gruwel van een disfunctionele familie uit de zwarte onderklasse? Speelt Hollywood weer stereotiep en discriminerend met de zwarte gemeenschap, zoals dat al zo vaak gebeurd is? Nee, want ondanks al die ellende is dit een optimistisch verhaal over een meisje dat zich weer een weg in het leven vecht met de hulp van een sympathieke buitenstaander. Een sprookje zelfs - en dit is niet sarcastisch bedoeld - over de Amerikaanse droom. De analfabete Precious (Gabourey Sidibe), die overal gepest en beledigd wordt, komt uit de pen van Sapphire, née Ramona Lofton. Die schrijfster en performance-artieste uit de slam poetry-beweging maakte ophef met The Portable Lower East Side Queer City (1992), een gedicht over een groep jonge Afro-Amerikanen die in Central Park een jonge vrouw verkrachten. Toen bekendraakte dat Sapphire aan een roman werkte, ontstond er een opbod onder uitgevers. Knopf hoestte er 500.000 dollar voor op en een jaar later lag Push (1996), het relaas van Precious, in de winkel. Sommige critici beschuldigden Sapphire van sensatiezucht. Ze repliceerde dat het boek gebaseerd is op haar zeven jaar ervaring als lesgeefster aan analfabete tieners in Harlem en de Bronx. Bovendien werd Sapphire zelf in haar jeugd door haar vader misbruikt. Hoewel de met twee Oscars bekroonde en door Oprah Winfrey geproduceerde film over empowerment je soms emotioneel manipulatief in de tang neemt, kom Precious toch erg authentiek over. De Afro-Amerikaanse regisseur Lee Daniels smukt de hellesfeer bij Precious thuis ook op door de geterroriseerde tiener regelmatig weg te laten vluchten in geïdealiseerde dromen. Precious mag dan fantaseren dat ze een souldiva is of dat ze ooit in een videoclip zal dansen, ze is er zich heel goed van bewust dat niemand haar vet achterste wil zien swingen. En terwijl ze thuis afgebeuld en beledigd wordt door een moeder (stand-upcomedian Mo'nique) die alleen maar tv kijkt en eet, vindt ze dankzij een inspirerende lerares (Mission Impossible-actiebabe Paula Patton) en een sociaal werkster (Mariah Carey) weer houvast in het leven. Soms is deze sterk vertolkte ode aan het gemeenschapswerk en het volharden voor een betere toekomst wat schematisch, maar de manier waarop er naar Precious gekeken wordt terwijl ze haar eigen stem ontdekt, is ook brutaal eerlijk en geeft blijk van waardig medeleven. LUC JORIS