Derde plaat voor Pixies 2.0. Dat we het onderscheid benadrukken met wat voorafging, ligt natuurlijk aan het gapende kwaliteitsverschil tussen beide periodes. Niet dat de groep...

Derde plaat voor Pixies 2.0. Dat we het onderscheid benadrukken met wat voorafging, ligt natuurlijk aan het gapende kwaliteitsverschil tussen beide periodes. Niet dat de groep nog altijd opengesneden oogballen of geradbraakte lijven moet opvoeren - niemand hoeft voort te borduren op stoten die twintig jaar eerder zijn uitgehaald. Maar zelfs voor een kransje van middelbare leeftijd kleeft Beneath the Eyrie te veel brave burgerlijkheid aan. Pensioensparen met gitaren, dat is derhalve de teneur van het duffe Los Surfers Muertos, de rockabilly van St. Nazaire, fletse spaghettisurfrock van Bird of Prey en het ronduit fruitige - we konden het eerst óók niet geloven - refrein van Catfish Kate. Intrigeren wél: het schemerige This Is My Fate en met licht ontvlambare breaks uitgeruste Silver Bullet.