Ik vind mezelf niet bijster interessant. Maar toch heb ik een tijd veel zelfportretten getekend, omdat je jezelf nu eenmaal altijd bij de hand hebt als model. Dit is mijn eigen aandoenlijke poging tot Leon Spilliaert. Een donker, ietwat angstaanjagend zelfportret. Maar tekenen is topsport, heb ik gemerkt. Als je het een tijdje niet meer doet, verleer je het al snel.
...

Ik vind mezelf niet bijster interessant. Maar toch heb ik een tijd veel zelfportretten getekend, omdat je jezelf nu eenmaal altijd bij de hand hebt als model. Dit is mijn eigen aandoenlijke poging tot Leon Spilliaert. Een donker, ietwat angstaanjagend zelfportret. Maar tekenen is topsport, heb ik gemerkt. Als je het een tijdje niet meer doet, verleer je het al snel. 'Philip heeft een hobby nodig', stond er op mijn twaalfde in mijn rapport. Omdat ik niet kon voetballen, begon ik maar gitaar te spelen. En dat was zo'n geweldige ervaring dat ik er nadien nooit meer mee ben gestopt. Op mijn achttiende ging ik schilderkunst studeren, maar daar hield ik in het laatste jaar mee op. We waren met Mintzkov aan onze eerste plaat begonnen, en vanaf dat moment was er voor niks anders nog plaats in mijn hoofd. Keihard geloven: daar begint het volgens mij allemaal mee. Koppig verder blijven werken, soms tegen de stroom en tegen beter weten in. Ik heb me wel eens afgevraagd: 'Wat hebben we bij Mintzkov wél dat ze bij andere groepjes van vroeger niét hadden?' En het enige antwoord op die vraag is 'geloof', denk ik. Hoe melig dat ook mag klinken. Ik zuig alles op wat ik tegenkom. Platen, films, slogans, boeken... Alles wat ik kan gebruiken om zelf dingen te maken. Ik wil met Mintzkov platen maken die meer zijn dan zomaar platen. Belevenissen, zeg maar. Zoals Nebraska van Bruce Springsteen. Washing Machine van Sonic Youth. En Niandra Lades and Usually Just a T-Shirt van John Frusciante. Dat zijn grote voorbeelden, ik weet het. Maar een mens kan niet ambitieus genoeg zijn in zijn dromen, nee? Ik wil oud, dik en kaal worden. Zo'n hoogbejaarde bluesgitarist die op zijn oude dag nog altijd foute Stevie Rai Vaughncovers speelt. Maar 27 worden, dat deed toch even raar. De magische rock-'n-roll-leeftijd. Al was het maar door een sms'je dat ik toen kreeg van Frank Duchêne, de producer van onze vorige plaat M for Means and L for Love. 'Proficiat, Phil. Op jouw leeftijd was Lou Reed al solo na The Velvet Underground. Waren The Beatles net niet gesplit. En had Einstein zijn beroemde formule al bedacht.' Zoiets zet een en ander in perspectief, nee? Philip Bosschaerts (27) is zanger en gitarist bij het onvolprezen Mintzkov, dat eerder dit jaar met '360°' zijn langverwachte tweede uitbracht en in september en oktober nog in onder meer Kortrijk, Lier, Gent en Brugge speelt. Alle info op www.mintzkov.com en www.myspace.com/mintzkov Opgetekend door Wouter Van Driessche