Eerste zin Sinds zijn debuut in Saturday Night Live in 1975 zag Paul Simon altijd uit naar het moment waarop hij in de NBC Studios, in het hart van Manhattan, door de smalle gang naar het podium liep.
...

Eerste zin Sinds zijn debuut in Saturday Night Live in 1975 zag Paul Simon altijd uit naar het moment waarop hij in de NBC Studios, in het hart van Manhattan, door de smalle gang naar het podium liep. Met The Sound of Silence, The Boxer en Bridge over Troubled Water schreef Paul Simon de gewatteerde folkpophymnes waarmee hij - in duo met Art Garfunkel - de babyboomers doorheen de trauma's van de late jaren zestig loodste. Na de bitse breuk met Garfunkel vees Simon bovendien een fameuze solocarrière in elkaar, die artistiek culmineerde in het gecontesteerde, met Zuid-Afrikaanse muzikanten gemaakte Graceland (1986). Biograaf Robert Hilburn was de eerste die kon rekenen op de (bijna) volle medewerking van deze vrij gesloten artiest. Praat de schrijver zijn onderwerp daardoor soms naar de mond, dan trekt zijn boek anderzijds profijt uit een rij bevoorrechte getuigen - muzikanten, producers, ex-vrouwen (onder wie de recent overleden actrice Carrie Fisher). Alleen eeuwige rivaal Garfunkel wilde geen commentaar kwijt. Maar met oude kogels raak schieten kan ook: 'Het maakt niet uit wat er gebeurt, ik zal toch altijd langer zijn dan jij', zou Garfunkel zijn partner hebben ingewreven toen de twee eind jaren vijftig als Tom & Jerry aan de weg timmerden. Dat de competitieve, maar ook met onzekerheid behepte Simon dat nooit is vergeten, zegt wel wat. Troubled water indeed.