We hebben het nog gezien: gesettelde mannen wier zekerheden op de tocht belanden, daarna stadia van ontkenning en ongeloof doorstrompelen, nieuwe liefde vinden maar wat vers...

We hebben het nog gezien: gesettelde mannen wier zekerheden op de tocht belanden, daarna stadia van ontkenning en ongeloof doorstrompelen, nieuwe liefde vinden maar wat verstand verliezen in karamellentaal zoals ' you are the sweetest melody I never sung'. De Canadese zanger Patrick Watson sluit bij die kliek aan met Wave, waarmee hij ook nog eens de dood van zijn moeder verwerkt. Grote emoties, en er worden best wat instrumenten warmgespeeld - een bos strijkers, piano, gitaar, elektronica. Toch toont Watson beheersing in het gebruik ervan. Tekstuele zoetigheden vormen ook weer geen struikelsteen van jewelste, want Watsons hoge, pirouettes draaiende stem blijft synoniem met magie. Zijn feeërieke artpop dient het brede beeld, tovert bliksemschichten in de verte en vuurvliegjes nabij. Puik comfortfood.