Op zijn vorige exploten sloopte de Canadese violist, zanger, componist en arrangeur Owen Pallett met schalks genoegen de schotten tussen avant-garde, klassiek en commerciële pop....

Op zijn vorige exploten sloopte de Canadese violist, zanger, componist en arrangeur Owen Pallett met schalks genoegen de schotten tussen avant-garde, klassiek en commerciële pop. Island, zijn vijfde reguliere plaat onder eigen naam, gaat op dat heerlijk ongrijpbare elan verder. Al schuift Pallett nu veeleer bucolisch akoestisch gitaarspel (denk aan Sufjan Stevens) naar voren, alsook fluiten, piano en zwierige orkestrale elementen met dank aan het London Contemporary Orchestra. De melodieuze fraseringen trekt hij bovendien door in hoe hij zingt, met die jongensachtige tenor waarop de tand des tijds geen vat krijgt. Doordat Pallett het hoofdpersonage van een vorige conceptplaat opnieuw opvoert, neigt het vaak donkere Island naar fantasierijk en fatalistisch muziektheater zonder beeld. Zelfvoldaan, maar ook indrukwekkend.