De Franse filmster Juliette Binoche gore wc-potten zien schrobben alsof haar leven ervan afhangt: dat is het unieke verkooppunt van deze film, die in Cannes de Quinzaine des Réalisateurs mocht openen maar zich ...

De Franse filmster Juliette Binoche gore wc-potten zien schrobben alsof haar leven ervan afhangt: dat is het unieke verkooppunt van deze film, die in Cannes de Quinzaine des Réalisateurs mocht openen maar zich verslikt in goede bedoelingen. De adaptatie van de bestseller Le Quai de Ouistreham van Florence Aubenas volgt een onderzoeksjournaliste (Binoche) die zich in het Normandische Caen voordoet als alleenstaande, werkloze vrouw. Ze wordt al schrobbend en zwetend innig bevriend met mensen die het zich écht niet kunnen veroorloven om nee te zeggen tegen slecht betaalde jobs die naar uitbuiting ruiken. Regisseur-scenarist Carrère zet in op realisme maar toont vreemd genoeg meer interesse voor de ethische vraagstukken die undercoverwerk met zich meebrengen dan voor de vrouwen die zich tegen de tijd kapot werken om de ferry's naar Portsmouth schoon te maken. Ook al wekt zijn film sympathie voor hen op, Ken Loach zou het anders aangepakt hebben. En beter.