Kaneto Shindo
...

Kaneto Shindo Japan, 1964 Eureka Entertainment / dvd, blu-ray (import) Kaneto Shindo, pas vorig jaar, op zijn 90e, overleden, was een van Japans meest invloedrijke regisseurs. Zijn Kinderen van Hiroshima (1952) was een van de allereerste filmische analyses van de verschrikking van de atoombom op Hiroshima - waar hij zelf was geboren. Maar zijn beste werk dateert uit de jaren zestig, zoals The Naked Island (1960), en Kuroneko (1968). Daartussen draaide hij ook nog Onibaba, gebaseerd op een boeddhistische parabel en bijna 50 jaar na zijn release nog steeds een van de beste Japanse horrorfilms ooit. Via zijn eigen productiebedrijf Kindai Eiga Kyokai omzeilde hij de zelfregulering van de Japanse filmindustrie en plaveide hij de weg voor hard-boiledfilms met een ongeziene portie seks en geweld, zoals Yasuzo Masumura's Blind Beast (1969) en Nagisa Oshima's Het rijk der zinnen (1976). De huiver is gesitueerd in een onheilspellend moeraslandschap, waar een vrouw en haar schoondochter een struikroversbestaan leiden: tussen het metershoge gras slachten ze samoeraikrijgers af. Wanneer de vrouw ontdekt dat haar schoondochter aan het flikflooien is met deserteur Hachi - enter graphic nudity - grijpt ze in een vlaag van dierlijke jaloezie naar het masker van een overvallen krijger, waarop de jonge vrouw haar voor een kwelgeest aanziet. Onibaba is een parabel over consumentisme en een studie van de destructieve kracht van jaloezie en seksuele verlangens. In genadeloos zwart-wit en met nagenoeg abstracte beeldritmes drijft Shindo de claustrofobische terreur en de erotische spanning ten top, daarbij stevig geassisteerd door een ijle, experimentele drumsoundtrack. Het demonische masker uit de film inspireerde overigens ene William Friedkin, die Onibaba omschreef als 'de meest angstaanjagende film ooit gemaakt' tot het maken van een gelijkaardig ontwerp voor The Exorcist (1973). Naast de exquise hd-transfer van deze moeder van de J-horror vind je op de gloednieuwe dvd annex blu-ray ook een volledige audiocommentaar van regisseur Shindo en van de sterren uit de film: Kei Sato (Hachi) en Jitsuko Yoshimura (de schoondochter). Verder vind je een introductie van cultregisseur Alex Cox (Repo Man, Sid & Nancy), 46 minuten aan extra beeldmateriaal en een 36 pagina's tellend boekje met daarin onder meer een essay van de Amerikaanse filmcriticus Doug Cummings, een statement van Shindo uit 2004 waarin hij uitlegt waarom hij Onibaba heeft gemaakt, een Engelse vertaling van de boeddhistische parabel waarop de film gebaseerd is en nog een interview met Shindo uit 1972. ANDREAS ILEGEMS