Het siert Stijn Coninx dat hij de moed heeft om een beschamende gebeurtenis uit de vaderlandse geschiedenis aan te snijden in een publieksfilm. 25 jaar geleden leverde dat Daens op, vandaag een film over de Be...

Het siert Stijn Coninx dat hij de moed heeft om een beschamende gebeurtenis uit de vaderlandse geschiedenis aan te snijden in een publieksfilm. 25 jaar geleden leverde dat Daens op, vandaag een film over de Bende van Nijvel. De focus ligt niet op de nog steeds niet ontmaskerde moordzuchtige overvallers die het België van de jaren tachtig terroriseerden, wel op de slachtoffers en meer in het bijzonder op David Van de Steen. Die was negen toen de Bende in de Delhaize van Aalst zijn been aan flarden schoot en zijn ouders en zus vermoordde. Jan Decleir schittert als de grootvader die hem daarna opving. Het eerste halfuur, waarin Coninx de vinger knap op het nationale trauma legt, grijpt aan. Daarna schiet hij (uit onmacht?) in het wilde weg. Met het makke betoog tegen het verbijsterend inefficiënte gerecht valt nog te leven, met de amateuristische pruikenparade en de tenenkrommende verschijning van Jonas Van Geel helaas niet. Een gemiste kans.