De zachtjes kabbelende openingsfilm van de Berlinale 2020 is geschikt om een zondagochtend mee door te komen als het gekwetter in De zevende dag tegensteekt: snel vergeten maar niet onaangenaam en een tikkeltje weemoedig....

De zachtjes kabbelende openingsfilm van de Berlinale 2020 is geschikt om een zondagochtend mee door te komen als het gekwetter in De zevende dag tegensteekt: snel vergeten maar niet onaangenaam en een tikkeltje weemoedig. De prachtig uitgedoste Sigourney Weaver steelt de show als de even kleurrijke als kordate bazin van een New Yorks literair agentschap met vooral een roemrijk verleden. Jammer genoeg draait het niet om haar personage. Een leuke vondst zijn de fragmenten waarin fans hun geweigerde brieven aan J.D. Salinger voorlezen, de mensenschuwe schrijver van de klassieker The Catcher in the Rye. Maar ook dat is slechts bijzaak. Het hoofdpersonage is een jongedame (Margaret Qualley uit The Leftovers) die in afwachting van haar schrijversbestaan haar geld voor brood en de huur verdient als assistente in het agentschap. Maar smoort ze zo haar droom niet in de kiem? Wat meer van haar passie was nodig om van dit coming-of-ageverhaal cinema te maken waar je met plezier een goed boek voor opzijlegt.