GEZIEN OP NEZAKET EKICI, PERSONAL MAP (TO BE CONTINUED...), DE BOND, BRUGGE, TOT 19/5
...

GEZIEN OP NEZAKET EKICI, PERSONAL MAP (TO BE CONTINUED...), DE BOND, BRUGGE, TOT 19/5 Onder de zwarte chador zit de islamitische kunstenares, geboren in Turkije, opgegroeid in Duitsland. In haar armen draagt ze een in de islam verboden schepsel: een roze biggetje. De foto staat op zich, maar is ook de uitkomst van een performance die ze een paar keer op verschillende plaatsen in Duitsland bracht: No Pork but Pig handelt over de islam versus het 'onreine' varken. Tijdens de twee uur durende act zit Nezaket Ekici samen met een big in een kleine, met stro gevulde ruimte. Veel gebeurt er niet, het enige wat de kunstenares doet, is vriendschap sluiten met het dier. De islam verbiedt niet alleen het eten van varkensvlees, ook een varken aanraken is verboden. Dat doet Ekici desondanks wel, met zwarte handschoenen aan, en wel net zolang tot het biggetje geen enkele vrees meer voelt. Er zit drama en zeggingskracht in No Pork en My Pig. De zwarte chador, het bedekte gezicht voegen iets mysterieus en gevaarlijks toe, maar dat het werk als een huis staat, komt toch vooral door het zacht doorbreken van een religieus verbod. Op de expo Personal Map (To Be Continued... ) hangen twee My Pig-foto's van de performance meer dan levensgroot aan de muur. De performance die eraan voorafging, is niet te zien, maar de foto's vatten het verhaal trefzeker samen. Van een vijftal andere indringende performances van Ekici zijn wel video's te zien in Brugge. In Human Cactus draagt ze een jurk die helemaal volgeprikt is met tandenstokers. In die wat komische maar ook pijnlijke tenue speelt Ekici een plant na die in een pot staat en zichzelf begiet. In het doortastende Oomph voert Ekici een buikdans op met twee enorme messen rond haar middel, en in de verzorgde dubbelprojectie Discipulus poogt ze, gekleed in een streng schooluniform, op de bodem van een zwembad te wandelen. Personal Map (To Be Continued... ) is ook de titel van een werk waarin Ekici een landkaart uittekent met spijkers en breiwol. Elke spijker duidt een plaats aan waar de kunstenares in de afgelopen jaren een performance heeft gebracht. Het centrale punt is Berlijn, of de stad waar ze woont en werkt. Personal Map overtuigt door de strenge en gedisciplineerde aanpak van de performance, en - opnieuw - door Ekici's opvallende neus voor drama. Zonder die twee fundamenten begint ze overduidelijk niet aan een performance, een allesbehalve eenvoudige kunsttak. Ekici gaat in op de lusten en lasten van haar religie, van het vrouwendom en van haar Turks-Duitse identiteit. Dat doet ze met humor, provocatie of tederheid en steeds op een manier die visueel niets te wensen overlaat. In de handen van Ekici wordt een performance een moment van kracht en sierlijkheid. Puik. ELS FIERS