2001
...

2001 Film: **** Extra's: *** Studio CanalHet onvoorspelbare verhaal van Mulholland Drive situeert zich in Hollywood. De film opent met een jonge, donkerharige vrouw die in een limousine een pistool op zich gericht krijgt, maar na een plotse aanrijding weet te ontsnappen. Versuft strompelt de vrouw door de verlaten straten van Hollywood Hills om zich daar in een onbekend huis te verbergen. Rita noemt ze zichzelf, al heet ze eigenlijk Camilla. Ze krijgt er het gezelschap van een andere, blonde jonge vrouw - Betty, of is het Diane? - die net op LAX is aangekomen. Intussen vertelt een man over zijn nachtmerrie in een restaurant en wordt een regisseur gedwongen om een welbepaalde actrice te kiezen. Je moet zelf maar uitmaken waarover dit gaat. Heeft David Lynch het over de relatie tussen twee vrouwen? Over de malafide praktijken binnen de filmindustrie? Een tragische romance? Of over schuldgevoel, verloren ambities en de oppervlakkige schijn van het sterrendom? De maker van onder meer Eraserhead (1976), Blue Velvet (1986), Wild at Heart (1990), Lost Highway (1997) en Inland Empire (2006) is de laatste om zijn fantasmagorieën te verklaren. De reclameslogan van Mulholland Drive luidt: 'A love story in the city of dreams'. In de films van David Lynch draait liefde echter niet om het sentiment dat de meeste filmproducties bezingen. De schijnwereld van de filmindustrie krijgt in Mulholland Drive de allures van een onheilspellende erotische thriller, waar niets is wat het lijkt en de wetten van de narratieve logica worden opgegeven. Een film van David Lynch heeft veel weg van een labyrint. Buiten hun context geplaatste objecten, de versplintering van elk ruimte- en tijdsgevoel en gespleten persoonlijkheden zetten de kijker op een dwaalspoor. In Lost Highway bracht de verwisseling van identiteiten verwarring, in Mulholland Drive zorgt de omkering ervan voor een (mogelijke) onthulling. Het sleutelmoment? Het openen van de 'blauwe doos'. Zie het als volgt: de eerste 110 minuten van de film zijn droom, het laatste halfuur is werkelijkheid. Een week nadat de film in de VS uitkwam, gaf David Lynch tien tips om de betekenis van Mulholland Drive te achterhalen. Op het bonusmateriaal krijgen deze tips niet alleen een illustratie, maar wordt ook de film gedeconstrueerd en het mysterie onthuld. Je kunt je echter afvragen of er voor Lynch' bizarre nachtmerries wel een sluitende verklaring nodig is. In de uitgebreide extra interviews laten medewerkers van Lynch en enkele collega-regisseurs (onder wie Richard Kelly en Jaco Van Dormael) weten dat de multi-interpretabiliteit van Lynch' films zijn oeuvre net zo boeiend houdt. Laat u dus meeslepen door de extreem donkere fotografie van Peter Deming en de al even duistere soundscapes van Lynch' vaste componist Angelo Badalamenti. De briljante geluidseffecten komen op de Blu-ray buitengewoon tot hun recht. Een tip: na het zien van Mulholland Drive brengt een stevige borrel u gegarandeerd weer in de werkelijkheid. Piet Goethals