Net nu zich in woonzorgcentra en achter de gevels van de vele rijtjeswoningen die ons land rijk is een humanitaire ramp voltrekt, programmeert Canvas Mother (2019). Goed gezien, want deze documentaire van de Belg Kristof...

Net nu zich in woonzorgcentra en achter de gevels van de vele rijtjeswoningen die ons land rijk is een humanitaire ramp voltrekt, programmeert Canvas Mother (2019). Goed gezien, want deze documentaire van de Belg Kristof Bilsen zou wel eens hard kunnen binnenkomen bij iedereen die het lot van onze ouderen in coronatijden wegzet als randschade. Bilsen, die in Elephant's Dream (2014) al zijn camera richtte op drie maatschappelijk werkers in Kinshasa, trekt dit keer naar Thailand. In Chiang Mai nestelt hij zich discreet in het kielzog van Pomm, een lokale verpleegster die zich in een verzorgingstehuis voor rijke Europeanen - een eindstation - bekommert om haar enige patiënt Elisabeth, een Zwitserse met alzheimer. Bilsen brengt in beeld hoe zorgkundige en zorgbehoevende steeds dichter naar elkaar toe groeien, elkaar in vertrouwen nemen en omgaan met het vooruitzicht op Elisabeths laatste reis. Een hartverscheurende, meditatieve docu over het belang van liefde en ouderenzorg, gemaakt door een talent dat in ons land te weinig wordt gekoesterd. Op moederdag dan nog.