De spannende, knap vormgegeven thriller Sicario van Prisoners-regisseur Denis Villeneuve volgt een Amerikaanse agente die pardoes betrokken wordt in de smerige oorlog die de CIA uitvecht met de drugskartels uit het Mexicaanse Juárez. Dat stoere personage is een kolfje naar de hand van Emily Blunt, aardig op dreef sinds ze aan de zijde van Tom Cruise vocht in Edge of Tomorrow (2014). De rol werd de naar Amerika verkaste Engelse aangeboden vijf weken na de bevalling van haar eerste kind. 'Ik twijfelde omdat het zo'n intens brutale film leek, over een complex onderwe...

De spannende, knap vormgegeven thriller Sicario van Prisoners-regisseur Denis Villeneuve volgt een Amerikaanse agente die pardoes betrokken wordt in de smerige oorlog die de CIA uitvecht met de drugskartels uit het Mexicaanse Juárez. Dat stoere personage is een kolfje naar de hand van Emily Blunt, aardig op dreef sinds ze aan de zijde van Tom Cruise vocht in Edge of Tomorrow (2014). De rol werd de naar Amerika verkaste Engelse aangeboden vijf weken na de bevalling van haar eerste kind. 'Ik twijfelde omdat het zo'n intens brutale film leek, over een complex onderwerp. Wil ik dat wel doen? "Jij bent nu een moederbeer", adviseerde mijn vriendin. "Die rol zal je deugd doen." Ik moest toegeven dat het onderwerp me enorm interesseerde en de rol heel verleidelijk was.' 'Mijn personage worstelt met een groot moreel dilemma. Ze wéét dat het uiteindelijk beter is om volgens het boekje te werken en de wet te respecteren. Zo is ze. Maar kun je op die manier wel een verschil maken?' Ze wordt opgeslorpt in de incoherente wereld van de CIA en de drugskartels. Plots is ze omringd door mensen die hun hand niet omdraaien voor een kogelregen meer of minder. 'Drugs en de strijd tegen drugs zijn grote problemen in de States. Sicario geeft daar vernuftig commentaar op. Er is eigenlijk geen badguy. Twintig procent van de bevolking jaagt hier cocaïne door de neus. Zolang zij daar niet mee stoppen, zullen de problemen blijven aanslepen.' Emily Blunt heeft al in heel diverse films gespeeld. Ze debuteerde in een auteursfilm van Pawel Pawlikowski (My Summer of Love, 2004), droeg een korset in The Young Victoria (2009), had een indiehit met Sunshine Cleaning (2008), deed romantisch in The Jane Austen Book Club (2007) en Salmon Fishing in the Yemen (2011), griezelde in The Wolfman (2010) en was de clown in de musical Into the Woods (2014). Maar sinds Edge of Tomorrow staat ze plots op de shortlist voor actieheldinnen. 'Ik voel me al lang aangetrokken tot sterke vrouwenrollen. Maar ik ben het niet eens met diegenen die denken dat sterk gelijkstaat aan rondlopen met een wapen. In Into the Woods speel ik een komisch, druk personage. Maar haar verlangen naar een kind is zo groot dat ze er echt alles aan doet om die wens in vervulling te zien gaan. Ook dat is een sterke vrouw.' 'Ik vind het wel prettig dat er meer kick-ass-rollen voor vrouwen zijn - denk maar aan Scarlett Johansson in Lucy - en dat het publiek daarop afkomt. Ik geloof in een ommekeer. Hollywood staat positiever tegenover vrouwen dan vijf jaar geleden. Een komedie als Bridesmaids bracht miljoenen op, hoewel er uitsluitend vrouwen in meespelen. Ook de mannen zijn daar meer dan eens naar gaan kijken. Maar we zijn er nog niet. Het blijft zoeken naar goede vrouwelijke rollen. Nog te vaak moet je daarvoor uitwijken naar de independent cinema. Zoals ik heb gedaan.' (N.R.)