Nu Hayao Miyazaki en zijn Studio Ghibli even op de pauzeknop hebben gedrukt, is het aan andere Japanse filmmakers om de anime-eer hoog te houden. Dat doet Mamuro Hosoda met verve met dit ...

Nu Hayao Miyazaki en zijn Studio Ghibli even op de pauzeknop hebben gedrukt, is het aan andere Japanse filmmakers om de anime-eer hoog te houden. Dat doet Mamuro Hosoda met verve met dit misschien niet perfecte maar toch knap gemaakte, fantasievolle en warmhartige familiesprookje over een vierjarige knul die er een zusje bij krijgt, daar niet altijd weg mee weet en dan maar vlucht in zijn fantasie, waar hij familieleden uit het verleden én de toekomst ontmoet. Hosada, die na het succes van zijn tijdreisavontuur The Girl Who Leapt Through Time zijn eigen animestudio oprichtte, wekt de kinderwereld tot leven met een mélange van virtuoze cel-animatie en CGI. Maar het zijn vooral de rake observaties, revelerende details, delicate kleuren en de manier waarop het alledaagse en het sprookjesachtige, het epische en het intieme aan elkaar worden gekoppeld die het genereuze hart van zijn film doen kloppen.