1 Ergens zijn we allemaal een beetje migrant, schrijf je, op zoek naar een Europa. Jij was dat ook. Wat heb je gevonden?

Mira Feticu: Ik heb miljoenen mensen zien vertrekken uit Oost-Europa. Ze zijn op zoek naar iets wat beter en mooier is en ze hebben natuurlijk gelijk. Ik zou ook niet in het corrupte Roemenië van vandaag willen wonen. Zij jagen hun droom na, komen in West-Europa aan en beleven de schrik van hun leven. Vanaf de eerste dag ervaren ze dat we niet allemaal gelijk zijn, zoals de utopische mythe over West-Europa wil. Er is veel racisme en heel veel Europese waarden bestaan alleen nog maar in theorie. Het Europese Utopia belooft iedereen een job en een nieuwe familie en vrienden. Je bent je verleden zo vergeten. Maar dat klopt niet. Heel veel Oost-Europese vrouwen komen hier bijvoorbeeld in de prostitutie terecht.

2 Je hoofdpersonage Myra heeft nogal wat kritiek op de futiele wijze waarop men hier met literatuur omgaat. Deel je haar mening?

Feticu: In Oost-Europa had de literatuur vanouds een belangrijke functie, zeker onder het communisme. We hebben daardoor een grote waardering voor schrijvers. Dan kom je hier en merk je dat het hoogste doel dat je als schrijfster kunt hebben een plekje in de Libelle is. Mensen zijn hier niet meer geïnteresseerd in literatuur, merkte ik, maar wel in vermaak, en dat zijn heel andere zaken. Literatuur mag bijvoorbeeld best hard zijn. Dat mensen een boek lezen om daarna rustig te kunnen slapen, vind ik bijvoorbeeld totaal fout. Van echte literatuur slaap je net niet goed.

3 Een half jaar geleden lokten twee Vlaamse theatermakers je naar Roemenië waar je een in Rotterdam gestolen Picasso terug zou vinden. Het bleek allemaal nep. Hoe kijk je daar nu op terug?

Feticu: Toen ik terug thuis was, zei mijn man dat ik vier dagen lang volledig mezelf was geweest. Precies, dacht ik, en vanaf nu wil ik elke dag mezelf zijn. Die trip heeft mijn leven veranderd. Ik besliste toen dat ik voltijds freelancer zou worden en ik kreeg een contract aangeboden om een boek te schrijven over die reis naar Roemenië. Ik merk zelfs dat ik intussen andere vrienden heb. Ik zou het morgen allemaal opnieuw doen, met of zonder die Vlaamse grappenmakers.